17 ° 3 -
Novem.
JOO co MMEB^CIUM EP ISTOLICÜ M.
hoc quoque principium magis assumitur ex fundamento harmo-niae, quam perfecte demonstratur; assumitur, inquam, materiammotui resistere, seu corpus quiescens non pati se loco dimoveri,nisi refracta vi incurrentis; cum tamen in materia nihil aliud concipiendo quam extensionem & impenetrabilitatem nihil tale inferri queat, & sequi potius debeat quantumcunque quiescens aquantulocunque sine resistentia loco pelli debere; sed ita omnisHarmonia Legum naturae tolleretur, & mutationes fierent persal-sus. Itaque postremo recurrendum est ad principium Harmoniae,sive Sapientiae, atque id ipsum pulchre evenit, ut de SupremoAuthore in ipsis Legibus suis generalibus Natura testetur, quodcessaret si Geometriae demonstrationi locus foret.
Ex his vides, etiam non esse cur putes, uno tantum me usumprincipio; nempe reductionis ad motum perpetuum, tanquam ab-surdum : quanquam adhibui in /Ftlis , (4) ut rem intellectui om-nium accommodarem. Caeterum vix ulla excogitabitur methodus,qua non sim usus ad idem efficiendum. Nempe non tantum opegravium, sed & elasticorum deprimendorum , aequalitatis eftectus& caufe ; aequalitatis inter actionem & reactionem concurren-tium, indiscernibilitatis hypothesium, evitandi saltus & interven-tus virium mortuarum, compositionis motuum; & speciatim con-cursus obliqui. Inprimis vero delectatus Tum consideratione me-taphysica virium & actionum, quoniam positis definitionibus reimaxime consentaneis, inde geometrica necessitate efficio, vires essein ratione composita ex simplice corporum & duplicata celerita-tum. Usus quoque sum aquationibus, quas pene anno abhinc adDominum Fratrem Tuum interrogantem perscripsi; nempe, po-sito motum ipsius a ante concursum esse v , post x, & motumipsius b ante concursum esse y , post esse z ; fore v — y =L — x , seu x =y -j- 2, & a v + by = a x b 3, & deni-que a v x;-}- byy = ax x -\-b £ 3, ita tamen ut signa harum lit-terarum mutentur, cum directio contraria est praevalenti. Ex dua-bus autem aequationibus quibuscunque hic sequitur tertia , & sunt
adhuc
(4) Disputans contra P a p 1 nUM. 1690. Maii. p. 2Zs. 1591.Septeni!).P.44.X.Ö ' in specimine Dynamico. Ibid, 169s. Apr. p. 1^6.^