NICOLAI CoPERNICIuel è conuerso. H igitur in lineam AB reclinabitur: alioqui accideret partem esse maiorem suototo, quod facile puto intelligi. Recessit autem à prio-ri loco secundum longitudinem AH retractam per infractam lineam DFH, aequalemipsi AD, eo interuallo quo dimetiens DEG excedit subtensam DH. Et hoc modo per-ducetur H ad D centrum, quoderit in contingente DH G circulo, AB rectam lineam, dumuidelicet GO ad rectos angulos ipsi AB steterit, ac deindein B alterum limitem perue-niet, à quo rursus simili ratione reuertetur. Patet igitur è duobus motibus circularibus,&hoc modo sibi inuicem occurrentibus in rectam lineam motumcomponi,& ex aequalibus reciprocum& inaequalem, quod eratGemonstrandum. E quibus etiam sequitur, quod GH recta lineasemper erit ad angulos rectos ipsi AB: rectum enim angulum insemicirculODHG linea compraehendent. Et idcirco CH semissiserit subtendentis duplam AG circumferentiam,&ʼDH altera se-missis subtendentis duplum eius, quod superest ex AG quadrantis circuli, eo quòd AGB circulus duplus existat ipsi HGO secun-dum diametrum.Inaequalitatis anticipantium aequinoctiorum& obli-quitatis demonstratio.Cap. v.AM ob causam uocare possumus motum hunc circuli in latitudinem, hoc est in diametrum, cuius tamenperiodum& aequalitatem in circumcurrente: at di-mensionem in subtensis lineis accipimus, ipsum propterea inaequalem apparere,& uelociorem circa centrum, ac tardiorem