Buch 
2 (1756) Commentarios in sacram scripturam, sermones, & cetera omnia, quae in tribus tomis Syriaco-Latinis Editionis Romanae continentur : cum brevi indice alphabetico materiarum, qui in Romana Editione desideratur : accedit R.P Petri Benedicti antirrheticon duplex de eucharistiae sacramento, alterum adversus Jo. Kohlium, alterum adversus R.P. Le Brunum & Euseb. Renaudotium / [Ephraem der Syrer]
Seite
522
JPEG-Download
 

Exod. j

$22

S. E P H R A

sede sua sedens , quem ergo aptum dicesad inrelligendam majestatem Numinis ta-li in folio sedentis. Et si quis hanc sibiarroget intelligentiartt, edisserat nobis priusminorum Caelitum naturam Michaelis , utputa , vultum , autem speciem Gabrielis: &quoniam igne Sc spiritu constare utrumquedicis i, quam, cedo, huic similem uspiamvidisti flammam , aut cognatum huic ae-rem respirasti ? Rursus essa re , qualis tibivisa est eorum statura, excelsa ne ac pro-cera , an contra brevis & modica , deindequi color, quae forma oris ? Et si aliquan-do tetigisti, quam ex talium corporum ta-ctu in tuo sensu deprehendisti affectionem ?Tenes, via quam procul erres ? Nunc adnostrum delabere orbem , scitare , si quemsors offerat testem , qui per extima huicaspectabili mundo spatia vagatus , qua: ibivisa sibi , tibi renunciet vel si quidemhoc , quod cernis Universum , adeo am-plum videtur , ut an nullo claudatur ter-mino , addubites; age , mentis decempedaipsum metire, suis ille dimensionibus, qua:petis, responsa dabit. Facesse nugas, unumhabeto immensum , qui rebus fixit modum ,& unum incircumscriptum & infinitum,qui omnia comprehendit finit que certo li-mite .

Ca:tcrum quum sempiternam essentiamaudis esse naturam , cui nunquam liberumfuit velle non esse nihil 5 ejus istuc essescito singulare decus ; quumque sit Omni-potens , istuc unum ejus potestati minimeiubesse disce primam hanc esse ejus lau-dem : voluntati , cui totum quod vides ,& quod non vides , obtemperat , istuc, ob-sistere * id enimvero caeteras ejus proroga-tivas coronat. Et quandoquidem divina:originis arcanum evolvere non licet , siquid de illa diximus , id videlicet dicen-dum fuit , ut protervia: sua: puderet im-probum Scrutatorem , qui non adverterit,quod si ipse non assequitur , quo modonatura a nullo alio principio producta ,ipsa tamen se minime produxerit , quan-to remotiorem a communi intelligentia es-se oporteat ejusdem essentia: nunquam nonexistentis indaginem.

Quemadmodum , cariflime , quod nonest, id nec manu tangi potest , nec pugil-lo concludi, sic nec investigari Et

attende, fili , quomodo questionem nobisipse, quem quxrimus , obsignet , quandoquod non est, testimonium dicit ei Quiestieo quod ipsum , quod non est, sensibus de-prehendi non potest. Ab eodem perqueeundem discimus , io qualem errorem in-cidere nobis necesse sit, si quidem obstine-mus adhuc indagare primum , qui nun-quam non extitit , quem proinde extitisseinvenimus , quando nihil adhuc extabat.Testis de arcani hujus statu rogatus , nul-lus sane respondeat , persuadeatve qu$ di-xerit. Perinde nobis accidet , ac per ca:-cos tramites extra viam vagantibus, quotiesinquirere voluerimus , quomodo Deus ex om.

EM SYRI

ni a:ternitate progeneret , & usque modoabditus & incomprehensus perseveret*

Deo docente divina discimus , ipluqusaspirante loquimur. Deum esse seinpi ie*num dubitabile non est, certa hujus rhe llSnotitia ex evidentia rei ducitur , non l^a*detur, nec enim cuj uspiam suadelae su^.Hoc autem admisso, cogeris citra qu#ft |0 'nem fateri, eundem esse fcecundum neCenim disquirere licet , quod sub diseep t3 'tionern non cadit. Si Deum esse Fab^dubitas , aeternum esse non credis. P elaeternitatem & sceeunditatem pio reveb a 'mur silentio , amba: arcanae sunt & 3 .strusae , & ab invicem inseparabiles :ad utramque pertinet pugna, si quis aU e j'utram impugnet; sic etiam victoria, fi**terutra vincat. Uti amabilis est ejuscunditas , sic est terribilis ejus «ternis'Manuum adinstar altera alteri sueeurb 1 -'certantique fert opem , & una utrique ^ e 'cernitur corona .

Operam perdis , si Oratorem quarrb *qui omnibus linguis omnium Jingua rU !°Dominum loquatur; nullum siquidem h u,Cargumento parem sperare licet. Quod ctjrt1,que dicendo usquequaque totum adrtz^'re nos posse credimus , hoc nobis]e fingimus , nec ejus naturam nostrajorem putamus : atqui ratum est , unuesse , qui vere servus non est, qui Pab ehabet, qui servus esse non potest.

SERMO LVI.

E ritne aliquis , quem pudeat pt^f ^majorum exempla referre ? M 3 I°. Jnostri simpliciter Deo credidere dice slt ^,nefas esse arbitrati , de rebus divin ,s amere disceptare , & novas de suo * c ,/iqujestiones, quas proinde velut object'yvia lapides e medio tollendas , & s^ji*abjiciendas esse statuerunt ; has scilic^uites subtilis ille disceptator invexit y ,corda nostra sic compegit & obdib? j,jisuc suo mox gravata pondere , a /; 0 ttS Soraculis ad inanes & absurdas op^ tvl lofdelaberentur. Quare vehementer s ^ a i >vobis, priscae simplicitatis hominesremotis quaestionibus , Deo obtettfPloquenti, veram & solidam gloria 113estis.

Longum Noemi silentium qui* koM>'fatis, satisve miretur ? qui innat' ^ , c e ntlll!I,ni sciendi cupiditatem per an^- osl es ^fraenavit, ne ad importunas ,qu^. ^ 3scenderet ; quumque per ludis 1 " su tUs ,aetaneis , hominibus stultifsirJi ,scataclysino interpellaretur , ,

ejusdem designare recusavit , p rote j.

tit ipse investigare curiosius

vos percontatores propriae l '^ oe mo c ° cttmoneret nec enim lique« s post 'pertum fuisse diluvii Vis ^ .

tum annos secuturi . nr e ii>P^ tU

hami beatam taciturnitatem c0