14

[VJ Cap. 3.

18 3 . Ή δέ γένεσις έκ του ώοΰ τοΐς όρνισι συμβαίνει μέν τον αυτόντρόπον πάσιν , οέ δέ χρόνοι διαφέρουσι της τελειώσεως, καθάπεοειρηται. ταϊς μέν οΰν άλεκτορίσι τριών ήμερων καί νυκτών παρελ-

■ θουσών επισημαίνει τό πρώτον, ταΓς δε μείζοσιν αυτών δρνισιν έν

19 πλείονι χρόνιο, ταΓς δ’ έλάττοσιν έν έλάττονι. [| γίνεται δ’ έντούτωτώ 5χρόνο) ήδη τό τε ωχρόν άνω προσεληλυθός προς τό οξύ, ήπερ έστίνή αρχή τε τοϋ ώοΰ καί έκλέπεται τό ώόν, καί δσον στιγμή αίματίνηέν τω λευκω ή καρδία. τοΰτο δέ τό σημεϊον πήδα καί κινείται ώσπερέμψυχον, καί άπ’ αύτοΰ δυο πόροι φλεβικοί έ'ναιμοι έλισσόμενοι φέρου-σιν αύξανομένου εις έκάτερον τών χιτώνων τών περιεχόντων. καί ίουμήν δ’ αίματικάς ινας εχων ήδη περιέχει τό λευκόν κατά τον χρόνον

20 τούτον από τών πόρων τών φλεβικών. j| ολίγον δ’ ύστερον καί τόσώμα ήδη αποκρίνεται, μικρόν τό πρώτον πάμπαν καί λευκόν, δήληδ’ ή κεφαλή, καί ταύτης οί οφθαλμοί μάλιστ έμπεφυσημένοι · καίτοΰτο μέχρι πόρρω διατελεΓ - δψέ γάρ ποτέ μικροί γίνονται καί συμ- ΐδπίπτουσιν. του δέ σώματος τό κάτω μέρος οΰθέν φαίνεται μόριονπρος τό άνω τό πρώτον, τών δέ πόρων τών έκ τής καρδίας τεινόν-των ό μέν φέρει εις τό κύκλω περιέχον, ό δ’ εις τό ώχρόν ώσπερ όμφαλός

2ΐ ών. || ή μέν ουν αρχή τοΰ νεοττοϋ έστίν έκ τοΰ λευκοΰ, ή δέ τροφήδιά τοΰ όμφαλοΰ έκ τοΰ ώχροΰ. δεκαταίου δ’ ήδη όντος ό νεοττός2οδλος διάδηλος καί τά μέρη πάντα, έχει δ’ έτι τήν κεφαλήν μείζωτοΰ άλλου σώματος, καί τούς οφθαλμούς τής κεφαλής, ούκ έ'χοντάςπω όψιν. γίνονται δ’ οι οφθαλμοί περί τον χρόνον τοΰτον έξαιρό-μενοι μείζους κυάμων καί μέλανες · άφαιρουμένου δέ τοΰ δέρματοςυγρόν ενεστι λευκόν καί ψυχρόν, σφοδρά στίλβον προς τήν αυγήν, 25

1. γέννησις A a post ώοΰ add συμβαίνει Aid. -1 et 5. τοΐς bis Sch. 5. ένπλείοσι ταΓς δ’ έλάττοσι έλάττονα PD a E a Ald. Cs. έν et 6. ήδη om A a C a τότε ώχρόν άνω A a , τό τε άνω ώχρόν C a , άνω PD a E a , άνω τό ώχρόν Aid. edd.προεληλυίίός D a Ald. Cs. Sch. Pk. , πρός τό έληλυθός PE a έστιν omPD a E a Ald. Cam. 7. τε om eodd. iid. Aid. Cs. Sch. 9. λελισσωμένοι A a C a .

Ante φέρουσιν add οΐ PD a E a Ald. Cs.post y.ai PD a E a Ald., om ante πρώτο-,

17. τό ante πρώτον om Aid. Cs. Sch.εϋδη?-ος corr. έτι om PD a E a Ald.25. αυτήν Aid.

18. Ueber die Entwickelung des Hüh-nereies vergl. ausser den Lehr- oderHandbüchern der Physiologie nament-lich v. Baer Entwickelungsgeschichte derThiere 1828. S. unsere Figur.

19. τό τε ώχρόν άνω] Mag man nunήδη heibehalten, oder es mit A a C a fort-lassen — rvir halten es für entbehrlich— so ist die vorgeschriebene Lesart desVenetus jedenfalls die deutlichste ; dennsie verknüpft die beiden Hauptmomente,

12. ΰπό PD a E a Ald. 13. τό ponuntC a δηλοΐ δ’ ή D a Aid. , δέ ήδη PE a18. δπερ C a 21. άδηλος pr. C a22. ολου A a 24. έξαιρούριενοι Aid.

Veränderung der Lage des Dotters, undErscheinung des punctum saliens.

προς τό έξύ] Die Keimscheibe mit demEmbryon liegt immer oben auf dem Dot-ter, wie man auch das Ei wenden mag.

πόροι φλεβικοί — φλεβικών] Diese An-gaben lassen sich nur auf den fünften bissechsten Tag der Bebrütung beziehen,da die beiden χιτώνες kaum etwas ande-res als Allantois (= υμήν — τό λευκόν)