[ix.]

. Lid δ’ ήθη των ζωων έστί των μέν αμαυρότερων καί βραχυβιω- Be “j edτερών ήττον ήμιν εν δη λα κατά την αίσθησιν, των δέ μακροβιωτέρων ρ · 60 ®·ένδηλότερα. φαίνονται γάρ έ'χοντά τινα δύναμιν περί έκαστον τωντής ψυχής παθημάτων φυσικήν, περί τε φρόνησιν καί εόήθειανκαί άνδρίαν καί δειλίαν, περί τε πραότητα καί χαλεπότητα 5καί τάς άλλας τάς τοιαύτας έξεις. έ'νια δέ κοινωνεΐ τίνος άμακαί μαθήσεως καί διδασκαλίας, τα μέν παρ’ άλλήλων, τα δέ καίπαρά των ανθρώπων, δσαπερ ακοής μετέχει, μη δσα μόνον των ψό-2φων, άλλ’ δσα καί των σημείων διαισθάνεται τάς διαφοράς. || εν πασιδ’ δσοις έστί γένεσι τδ θήλυ καί τδ άρρεν, σχεδδν ή φύσις ομοίως ι 0διέστησε τδ ήθος των θηλειών πρδς τδ των άρρένων. μάλιστα δέφανερδν επί τε των ανθρώπων καί των μέγεθος έχόντων καί τωνζωοτόκων τετραπόδων · μαλακώτερον γάρ τδ ήθός έστι τδ των θη-λειών, καί τιθασσεύεται θαττον, καί προσίεται τάς χεΐρας μάλλον,καί μαθηματικώτερον, οΓον καί αί Λάκαιναι κύνες αί θήλειαι εύφυέ-

3. φαίνεται A a Ald. Cs. Sch. Di. Pk. των om Sch. 4. ψυχικήν A aεύνοιαν C a 5. άνδρείαν A a 7. παρ’] γάρ PC a D a Ald. pr., γάρ παρ’ rec A a Cam.Sch. και ante παρά om PD a Ald. Cs. 8. των post παρά om Sch. μόνον οσαlibri 9. καί οσα PD a Ald. αισθάνεται D a Ald. 10. γένεσις A a C a E a 13. anteγάρ add τε PAld. Cs. Sch. το ante τών om PA a D a E a 15. μαθητικώ-τερον E a Sch. Bk. Di. Pk. καί ante αί om Sch. Cs.

1. Τά δ’ ήθη] VgL VIII § E Mor.Eudem. II, 2, wo die πάθη, δυνάμειςund Εξεις erörtert werden. — Wenn mandie Darstellung im Anfänge des achtenBuches mit der hier bis § 7 folgendenvergleicht, so tritt sofort der ungeheureUnterschied beider Einleitungen hervor :dort bestimmte, scharf hervorgehobeneIvategorieen, welche die Sache erschö-pfen , eine streng logische Folge undEntwickelung der Gedanken, echt na-turgeschichtliche Auffassung der psy-chischen Thätigkeiten durch die ganzeStufenordnung der Thiere hindurch —hier ein völliger Mangel an logischerEintheilung, unbestimmte Ausdrücke,

ein völliges Durcheinander von nichthierher gehörigen Specialitäten, ein Ab-schweifen von dem gestellten Probleme,durch welches bald aller Zusammen-hang verloren geht. — Man kann un-möglich annehmen , dass ein und der-selbe Mann sich so gänzlich verschiedendemselben Probleme gegenüber ausge-sprochen haben sollte.

τά μέν παρ’] Die Varianten derHdschrr.zeigen deutlich, woher γάρ, welches zu-erst Sylburg aus der Camotiana herlei-tete, entstanden ist. Sch. hielt es fürunentbehrlich, indem er zeugmatischδιδάσκεται καί μανθάνει ergänzen will.Aber gerade deshalb muss man γάρ ver-