5 s*

ffiifputdtio XXXUI. Cap. 1.

flutn impugnet ex eo fundamento , quod fra-trem non habeat, soror contra se fundet in rejudicata , quod Eugenius pro fratre ejus persententiam declaratus sit, qusestio est , an haecexceptio recte hiqopposita sit? Totus quaestio-nis nervus in eo consistit, an, fi Eugenius con-tra sororem obtinuit, quod legitimus ejus fra-ter sit, illa fueritlegitima contradictor? Quodfi unica tantum fuerit , afferendum este existi-mo. Licet enim jus fraternitatis magis a pa-tre descendat , & sic per sententiam contra pa-trem latam filius simul jura fraternitatis conse-quatur. L 2. ff. de agnofc. vel al. lib. Tamen sipater deficiat, non alii possunt legitimi contra-dictores , quorum principaliter interest, desi-gnari, quam fratres & sorores. Hoc facile in-teritu constat, sententiam contra unum fratremlatam pro legitima fraternitate Titii aliis fratri-bus non nocere , quia hi jus suum a jure fra-tris victi haud habent, quemadmodum, si unushaeres victus sit, alter vero contra filium obti-nuit , res judicata singulorum litigantibus no-cet & prodest , non vero in cohaeredes effe-ctum suum derivat. /> nam V fi is. §. i. ff. deinoff. testam.

$.15. Ex eodem principio Tiraquellus tr.de nobilitate. (. 37. n. 2. hanc deducit conclusio-nem, quod sententia lata in causa nobilitatis ,qua quis est declaratus nobilis vel ignobilis, fa-ciat jus inter omnes tanquam lata in causa sta-tus. Conf. Idem r. 17 .cit.tr. n. 3. ubi itidem re-quiritur, (a) ut absque omni collusione eorum,inter quos sententia lata, res peracta sit, aliasea nihil obesset non vocatis , quid possent remcx integro defendere, (b) ut lis sit agitata cumlegitimo & justo contradictore, qualis hic est,cujus primo & principaliter interfuit. Tira-quell. cit. I. n. 4. feq. proinde qui obtinuit & de-claratus fuit pro nobili, contra omnes quoqueutetur exceptione rei judicatae. Verum res inthesi quidem certa, sed tamen Tiraquellus nonfatis determinat , quis proprie sit ille, cujusprincipaliter intersit, & sic legitimus contradi-ctor appellari possit. Nobilitas est status ma-xime publicus, ad decus & splendorem Reip.pertinens, & ita potissimum Reipubl. interest,ne ignobiles se nobiles mentiantur, sed ut stem-mata & gentilitiae dignitates in certo sint. Quodfi itaque publico nomine v. c. von der Ritter-schafft, a statibus provincialibus vel ab Advoca-to fisci eidem , qui se nobilem asserit, statuscontroversiae esset mota , & contra hos obti-nuisset, merito haec sententia contra hunc con-tradictorem lata facere deberet jus inter omnes,quod enim ratione fervi vel liberti erat domi-nus , illud ratione nobilis est ipse Princeps velstatus provincialis, publicum repraesentantes.Nam si privatus incidentes forsan in alia causaitidem pro nobili hunc agnoscere noluisset, persententiam tamen contra eum pro tali declara-tus esset, publico inde nullum crearetur prae-judicium. Atque huc pertinet exemplum, quodTiraquell. cit.l. n. 8. adducit de eo, pro cujusnobilitate antea contra eum , qui privatum in-tercise habebat, pronunciatum erat, qui ta-men postea ambit honores vel jura , nobilibussolis publice indulta, siquidem ei de novo sta-tus controversia publico nomine moveatur, sen-tentia antea lata in causa privata nihil ipsi prode-

rit, sicuti quoque eidem nocere nequit'nunc quidem eum pro nobili declarari contin-gerer, haec quidem sententia ipsi prodesset con-tra omnes , Reipubl. enim hic quoad statumnobilitatis principaliter interest, ne nobilitatisinsignia temera a quoquam usurpentur. E con-trario si concurrat alius aeque jus principale ha-bens , huic ex iisdem principiis rei judicat®exceptio haud nocebit. Rursus rem declaratexemplo Tiraquellus cit. I. n. 7. Ex tribusfra*tribus duo litigant , primogenitus , qui pr®'tendit duas partes haereditatis paternae ex con-suetudine Pictonum, quae inter nobiles defektprimogenito duas partes. Secundus urget,patrem communem fuisse ignobilem , & sic®'qualiter dividendam esse hsreditatem praeten-dit. Sed contra hunc obtinuit primogenitus»quasi pater fuisset nobilis , & sic ei deberenturduae portiones. Sane haec sententia primoge-nito non proderit contra tertium fratrem, qutnec in lite hactenus fuit, nec jus suum a jure liti'gantium deducere debet, sed cujus separatim $principaliter interest.

§. 16. Idem nunc facile applicari posset adstatum civitatis. Aut enim Magistratus statuscontroversiam alicui movit, & is contra eumobtinuit, quod civis hujus vel illius civitatis sit»& hoc casu uretur rei judicatae exceptione con-tra omnes, imo & aliis quoque haec prodessetsententia, velutifratribus ejus, qui obtinuisset»si scii, pro cive originario esset declaratus. Ti-raquell. cit. I. n. 14. aut vero concivjs contraeum egit, eique quasi extraneo in retractu ter-ritoriali prteferri voluit, sed non obtinuit, ho ccasu eadem ratione rei judicat® exceptio alii*oh esse non poterit.

§. 17. Gravior quaestio est de primogeni'tura, an sententia lata super primogenitura vdmajoratu & bonis inde dependentibus noceateis , qui post eum , qui hactenus in lite fuit'sed superatus est , ad illam primogenituramadspirare potest. Quidam ajunt, quidam*®'gant. Qui negant , utuntur potissimumratione, quod vocati ad primogenituram po”obitum possessoris non accipiant bona major®'tui vel primogenitus® obnoxia tanquam h®fe'des, nec ex ejus persona aut jurebeneficioqu®’sed proprio & a primo adquirente derivato j u 're. Qui itaque proprium & separatum , i® ca jure victi dependens jus habent, illis rei j u 'dicat® exceptio haud obesse posse videtur.cius in co«/445.Franc.Curtius tr.de feud.part.‘ ve .qu.9. Sed hac non obstante ratione graviffinj*sane Dd. affirmativam tuentur, inter quos emi'nent Didac. Covarruv. tom. 2. praä. qaaft. c. H'n. 6. Tiraquell. dejureprimog. c. 3 5. n. 1 7. Carp 2 '

P. i-decis 254. n. 15. &P. 1. c. 26. des. 16. ti-VHartmann. Pistor. P. 4. qu. 29. Brunnem.ex Contraäu. 44. ff. de re judic. n. 5. Molina lib' 4 -de primog. c. 8-«. z. Barbosa in c. 2 5. X. de Sent■ ®interloc. n. 14.15. Gonzalez Tellezadcir.c.n- i 'qui potissimum se fundant in cit. 1. 44. derejudiC'ubi occurrit evidens exemplum rei judicat®»qu® nocet tertio , licet proprio juresucceda f >nec ab antecessore, qui condemnatus erat, j uSsuum habebat ; scii, quia de ipsa re vel jure »quod eodem tertius possidebat modo, q uo v jctus tertius , litem movebat, recte sententi*de ipso jure contra $ontra legitimum contra x