...( 291)
Flopfen/ und geschwinder Puls. Es ist bekant/ daß die Donner StimmGOTTES auch der herzhafftesten und ruchlosesten Menschen Gesmühter erschrecket. Daher kommet eigentlich das Wort attonitusbey den Lateineren. b
a
Pineda in Job. P. II. p. 732.
೧೧೧೮೧೮೧೮೧೧೧೧೧-೧೮: ೧೭೧೧೧೧೧೧೧೮೧೮೧೮೧೮
Job. XXXVII. 2, 3, 4, 5.
2. Audite attentiùs fremitum vocis illius,& fonum,qui egreditur ex ipfius ore.
3. Quem dirigit per omnia Spatia fub cœlo,& lu-cem ejus ad* extremas partes terræ.
* alas.
4. Poft illum rugiet tonitru, tonabitque voce Ma-jeftatis fuæ: nec differet* alia, poftquam audita fue-rit vox ejus.
* Id eft, fulmina, pluvias, grandines,& alia, quæ fequuntur to-nitrua.
5. Tonabit Deus voce fua mirificè, qui res maxi-mas gerit, quas ignoramus.
2. Höret fleissig auf den Klapf seiner Stimme/wann der Thon aus seinem unde ausgehet.
3. Er wird ihn unter allen Himmlen richten/ undsein Liecht( reichet) bis an die Ende der Welt.4. Eine brûlende Stimme folget ihm nach:( dan)Nn ij
seine
a. Hominum mentes, fagt Seneca, L. II. Nat. Qu. c. 27. Sonus ille cœleftisloco pepulit. Und Ovid. I. Met.
Juffit& humanas motura tonitrua mentes.Cicero I. de Divinat. Nonne perfpicuum eft, ex prima admiratione hominum,quòd tonitrua jactusque fulminum extimuiffent, credidiffe ea efficere rerum om-nium præpotentem Jovem?
b. Attonitus eft, cui cafus vicini fulminis,& fonitus tonitruuni dant ftupo-rem. Servius in 3. Æneid.