Troeven ontrent de Breekbaarheid van Ligtslralen. 2 29

op een papier een Beeld had laten schilderen , gelijk het Tooverbeeldvan ’t Prisma , en het zelve met het regtstreekse Ligt van de Zonverligt had , bet niet rond en wit werd ,. toen hij het zag dt>or eenPrisma , gelijk het Tooverbeeld gedaan had. Maar hij dagt niet opde onvolmaaktheid van Schilders koleuren, en bragt zig niet te binnen,dat de Oppervlaktens van lighamen , hetzij van een natuurlijke, het-zij van een geschilderde, of in den ketel geverfde Koleur (zulke, alshij vaste Koleuren noemt) bloot gesteld aan eenig gekoleurd Ligt, dieKoleur te rug zullen kaatsen, die ’er op valt, en zig van geene ande-re Koleur vertonnen, maar dat ze alleenlijk levendiger zullen schijnente zijn in die Koleur, die ze in den vollen dag hebben; en derhalvedat, indien het Zonne-ligt bestaat uit Stralen, die op een verschillen-de wijs breekbaar zijn, en verschillende Koleuren voortbrengen (vol-gens Sir Isaac Newton ) het Prisma het Ligt moest scheiden, dat te-ruggekaatst wordt van elk van de geschilderde Koleuren , en de zel-ven niet samen kon brengen, omdat ze geensins eenvoudige Koleurenwaren. Indien hij derhalve behoorlijk geredenkaveld had , zou deeerste Proef Sir Isaac' s Leer bewezen, en de laatste zou ze bevestigdhebben. Indien hij ook in zijne eigen Proef op het geschilderde Too-ver-beeld gekeken had, houdende den Breek-hoek van het Prisma eerstnaar boven en dan naar beneden met de zelfde icheuinheid (of 't geengemakkelijker is, het Toover-beeld op zij gedraaid had, terwijl het.Prisma stil bleef) zou hij zijn Toover-beeld in het ééne geval korter,gezien hebben, dán in het andere.

Bat Sir Isaac Newton’s 8 ste Proef van het I. Boek. II. Deel (waarin het Prismatiiè Rood en Blaau agtervolgens vallende op de zelfdeplaats van een Boek, een verschillend Brandpunt hebben in het teeke-nen hunner Beelden dpor een Vergrootglas) onbeslissende ij , en Rich-terus antwoord tegenspreekt, namenlijk —- Dat de Koleuren, van hetBoek teruggekaatst, omdat het een ruwe Oppervlakte heeft, altijd metde zelfde icheuinheid op het Vergrootglas vallen, in welken Streek zeook van het Prisma op het Boek mogen komen — daar bijvoegende ,dat hij Richterus berigt hady dat vaste Koleuren , verligt door regt-Jlreeks Ligt in e enigerlei verschillende Jcheuinheid , al tijd met dezelf-de Jcheuinheid op het Vergrootglas vielen ; maar datschijn-koleuren%.die door Straalbreking met een Prisma voortgebragt waren , van. I's $ vaste