53

Ad.

Rallo. Nec aliquem pro obli-vione nimis crudelem judico. Ettam eu timere potes, si Deum inoblivione praeceptorum Praelato-rum tuorum oblivisceris, ne forteab eo oblivioni tradaris.

Anima. Valde durum esi:, quod■dicis, dum sic nos in praecepto-rum transgressione plene non ex-cusat velnnpossibiiitas, vel oblivio.

Ratio. Et quis quaeso in trans-gressione condemnatur nili proptersolum con v emptum % si enim peroblivionem tibi forte, ut senioribustuis vel n praeceptis, vel in pro-hibitis inobediens sis, peccasti qui-dem, sed veniuliter, ii tamen re-

C A P

atum tuum, quantum debes, ag-noscis , & humiliter confiteris, &digne pro eo satisfacis, & de cse-tero te emendare satagis. Qucdsiper contemptum, & superbiam,per inflationem, & iram, & pertumorem, & per rebellionem, perelationem & murmurationem,quod absit, abjicis Jussa seniorumtuorum > peccatum nimirum ad-misisti grande nimis, & si in eoperseveraveris, mortale erit, &damnabile.

Anima. Durus est hic sermo:fi haec ita sunt, de maximis haec* praeceptis aestimo debere iutel-iigU

LJ T . V,

Magnitudo & obligationis gravitas in mandatis etiam expras-cipientis auctoritate colligendae sunt. Nihil ad haec spernendum,sive parvum, sive magnum sit, quod praecipitur.

T>ßf?o. Quae tibi maxima viden-tur esse praecepta ?

Anima. Maximum videtur esiepraeceptum , quo nobisjubetur di-ligere Deum nostrum, & caeterain hunc modum. Maximae verout aestimo, prohibitiones sunt»quibus prohibemur adulterari, fu-rari , falsum testimonium dicere,& si quae sunt hujusmodi similia.

Ratio . Sunt quidem maximaeistae praeceptiones , & prohibitio-nes ; verumtameu non solum in his,sed etiam in caeteris, quae parvavidentur, quae secundum Deum asenioribus promulgantur; praecep-tis & prohibitis & oblivio obnoxiaest peccato, & contemptus dam-nationi.

Anima . Non oportet, ut ita sit,G 3 Ratio.

* Cod. Gent. hoc.