ab AJexand. VII. & Innoc. XL fojGalatas 3. J ustus ex fide viv it . Non semel igitur, sediaepius homo actus fidei eliciat , oportet: sicut cisiumjad corporis sustentationem non semel tantum, sed sae-pius debet sumere, ne deficiat.

PROPOS. DAMN.

4. A Ssensus fidei fupernaturalis , & utilis ad salutetr}

±\_ flat cum notitia saltem probabili revelationis ,irnb cum formidine , qua quis sc/rmidat , ne non fit locu-fus Deus . Est 21. Innoc.

D. DHOMAS 3.2. q.2. art.i incorp. ABuum ad in-telleBum pertinentium quidam habent firmam adbtefio-nem ; ficut cum aliquis considerat ea , qua scit , vel in-telligit. Quidam veri) aBus inteUeBus habent cogitatio-nem informem absque firma assensione ; sive in neutrampartem declinent , 'ficut accidit dubitanti , sive jn unampartem magis declinent,sed tenentur aliquo figno levi ,ficut accidit suspicanti ',five uni parti adhiereant , tamencum formidine alterius , quod accidit opinanti , sed „aBus , qui est credere , habet firmam adbtefionem „ .

Non potuisset, Angelicus, si in haec ipsa temporaincidislet, clarioribus, & solidioribus terminis erro-rem perimere. Ad astensum enim fidei requirit firmamadhafionem , quae hoc ipso excludit astensum uni par-ti adhaerentem cum formidine alterius, quod acciditopinanti. Assensus autem ille e st ipsissima notitia pro-babilis , de qua agit propositio, cum ipsa, seu pro-babilitas definiatur quod sit adhrefio inteUeBus uni partifum formidine alterius : Non igitur assensus fidei su-pernaturalis, & utilis ad salutem stat cum notitiasaltem probabili revelationis, nec cum formidine ,qua quis formidat, ne non fit locutus Deus: sed jre-quiritur certus, firmus, A ineluctabilis assensus, cutninnitatur veritati divinae.

Unde homo efl certior de eo , quod audit de Deo, quifalli non potest , quam de eo , quod videt propria ratione ,quie falli potest . 22. q.4. art.8. ad 2.

PRQ-