/

. Annotationes ad primam Fartem

4 »

quenS semper magis , magisque urget ; cui S.Augustinus loc. cit. tam firmiter innitebatur* utdicere hon dubitärit : Credat ergo, Deumfecifle ,quod vera ratione ab eo faciendum fuijfe cognovit,etiatnfi hoc in rebus sablis non videat ; quia eti•(tmfi coelum oculis videre non pofßt, & tamen ra-tione ver A tale aliquid faciendumfuiffie colligeret:credere debuit.sablum ejfe , quamvis id oculis nonvideret. Talis nempe est vis consequentia: illius,acmodus, quo Argumentum illud ex Patribus de-sumptum, ut sit efficax, formari debet. Qiix,ut dixi, nece stari 6 erant fusius pertractanda* adsolidandam prxlentis Historia: doctrinam , &consormitatem cum ijs * qute in Prologo dictasunt* comprobandam.

§. vii,

14./'"^ AEterum redeundo ad nostrum principale^ 'intentum,ac insistendo*utluperiusdictum,communi Theologorum lententia:* ad declaran-dum tandem Clausula: notata: lenfum legitimumprogredior; quatentis omnis exinde difficultasmaneat ad satisfactionem resoluta. Pro quoobservandum, desumi Clausula: verba ex declara-tione quadam Capitis S. Pröverb. factä ä Vcn.Matre in confirmationem ordinis DecretorumDivinorum, quem Dominus illi gratiose revela-re dignatus est ; ubi Textum illum Scripturaconformiterad acceptam doctrinam non incon-cilio explicat; ut idcirco ad eam declarationemhaud immerito recurramus , ad genuinum eo-rum, qua: ibidem enarrantur, senium perfectiusintelligendunii Ergo Lib.ik c. 4• hunc ponitordinem signorum* seu instantium rationis fndeterminatione, qui Deus se communicare lo-let ad extra : In primo instanti, dicit, cognoscereDeum prdpenlionem,ac inclinationem luam in-effabilem, fele extra se communicandi. Infe-cundo ponit intentionem sinis se communicandi,dioens , quod ha-c alia non fuerit, quam majorejus gloria ad extra , Divinaque exaltatio Maje-statis, ob manifestatam magnitudinem suam. Intertio instanti ponit determinationem ordinis,&dispositionem communicationis istius : ita, in-quietis, ut ille velut motus divinus haberet ratio-nem honeßam , ac objecta proportionata, quibuspulcherrima , mirabilijfimä tfe dijpofitio, harmonia,ac fubordinätio intercederet. Ac proptereä po-nit in i sto instanti Decretum Incarnationis*quan-tum ad ejus substantiam * tanquam principiumoperum Divinorum ,- cui omnia reliquasubordi-harenum In quarto instanti* dicit, dfecretasfuisse gratias ac dona Humanitati Christi confe-renda 1 quandoquidem aurem decerni completenon posuit exisientia Christi * quin determinare-tur modus generationis ejus temporalis; cumhoc, quod effiet cxMatre Virgine, & plena gratia,pertinuerit ad dona ipsius p ne dicta: Humanitatis ;idcirco adjungit, quod ad idem inflans, ob confle-quentiant , & velut secundario pertineat Decre-tum, ac pradeflinatio Matris Feriri incarnati. Vc-thtntsmcn haud ultra fne detineo in stabiliendohoc oTdific Dectetornm * ac confirmando perdoctrinas Patrum Sc Scholasticorum 5 etenim esim

totum boc ex celebri illa dependeat controversiacirca principale motivum Decreti Incarnationis:St utrsim vi illius primi Decreti Christus venis-set * si Adam non peccaffiet 7 circa quod datursententia communis pro unä Lque, ac pro alteriparte* utraque in S. Script. & Patribus jugiterfundata ? hinc supervacaneum videtur , ea hicapponere, qua: in quovis authore Scholasticopaflim reperiuntur.

17. Supposito igitur hoc ordine Decreto-rum, colligere exeo licet, quod Deus determi-naverit creare Universum cum tali ordine,ur tamin ipso, quam in ejus partibus reperiretur disposi-tio, & fubordinätio pulcherrima, ac quam fieripotest, mirabilis (live dein determinatio hscfuerit intentio qmedam antecedens* sive genera-lis aliqua constitutio voluntatis Divius, imbibi»ta Decretis ejusdem particularibus* quasse habetper modum antecedentis intentionis finis) &quod consequenter ad istam determinationem*primum opus, quod Deus decrevit* fuerit In-carnatio Verbi, ponendo Hominem-Deum tan-quam principium,& caput, cui reliqua opera,quzcreare decreverat* liibordinarenrur: ad eum (ucdiximus) finem, ut pulcherrima, mirabilijfma-que dispositio, harmonia ac fubordinätio intercede-ret, &c. Instiper, quod vi hujus Decreti, & adidem exequendum, inter csteradona, qua: istsigno immediato pro Christi Humanitate decre-vit, determinaverit modum temporalis ejus ge-nerationis. Ex quo denique sequitur, quod insuppositione primi iliiusDecreti,& in consequen-dum finem per illud intentum , non potuerit:Deus non determinare, ut ea temporalis gene»ratio fieret ex Matre Virgine, & plena gratia, ta-li nimirum , qualem poitmodum actu creavit jnili enim daretur Christo Mater, & talis Mater,qua: cum gigneret Virgo , ac qua: ratione Ma-ternitatis Divina: (qua: est summa possibilis dig-nitas post unionem hypostaticam) quoad prs-togacivas, & gratias immediate succederet Filio ireliquas autem creaturas omnes longe antecede-ret j nisi * inquam, hoc fieret* certum est,quodnec in donis Christi, nec inter opera Dei, inve»nitetur pulcherrima* mirabilissimaque dispositio*harmonia* ac fubordinätio.

18. Atque hic tandem est sensus Clausu»kehoraes legitimus j non enim alitet ibi VenenMater loquitur * quam ex suppositione Decretiantecedentis Incarnationis 5 estque sensus taliterordinatus * ut Decretum illud teneat pro certostabilitum. Quo stippolito* ait: non potuissedeterminari generationem Christi temporalemabsque Matre, ac tali Matre* decreto efficaci accompleto , id est, decreto täli, per quod omnimo-de adimpleretur, ac obtineretur finis intentus Sidesideratus, in eo consistens, ut in donis ChristiSt inter opera Dei pulcherrima,mirabilijfltnaqutdifljofitio , harmonia , ac subordinatto intercederet^Quod autem Clausula in hunc lenium explicaunec minimam contineat repugnantiam * prislei-pijs obsistentem Theologicis* per se manifestumest. Hunc vero * & non aliutii * suille sensumaVem Matre intentum^hon solum paret ex col-latione ufriusque Textus ». ßp.& n.42. verum

etiam