hujus sacra Hißoria,

ro. Huic porro dispositioni jugiter corre-spondit effectus,quem Ven. Mater n. 223. huncin modum declarac : Tempore, quo Anima Di-vina ifittts Virginis infundenda corpori erat, voluitDeus , ut Anna Mater Divinam prasentiam mo-do ßsblimijßmo ßntiret , ac cognosceret ; inde Spi-ritu fando plena interius tanto jubilo, ac devotio-ne supra vires confitetas emota fuit, üt in 'exta-fin eminentiffimam raperetur ; ubi altijfimamdereconditissimis mjflerijs notitiam consecuta eß ,Deumque novis latitia canticis celebravit. Id,quod ante plsra jam sarcula suis in Maneil p.De-eemb. Ecclesia grarca insinuavit,apud Velasquezde Maria immaculate concepta l. 4 - differt. 4 - ‘adn. i. ode 6. per liare verba : Anna columbamimmaculatam concipiens in utero, impletafuit ve-ris mo fintuali gaudio 3 idccque grato animodebitas Deo laudes cecinit

ANNOTATIO XXII.

Textus : Ego ipse Calo descendetis^ in ejus'iHfceribus , Qr ex ejus fubßantid nat uranthumanam ajfumdnt; N; iji.

§. i

ii rMfficuItaS, qui occurrere potest circa HatteClausulam, in nomifee Perlon® VerbiDivini prolatam ; non consistit ih dubio aliquodfe ejusdem clausul® Veritate; utpote Carhdlid;inque symbolo Hisce verbis contenti: Descen-dit de talis, & incdrnatUl tfi ex Mdiid Virgihi ;led versatur iri eo : quöd in lermörie , in quöOmnes Ires Divin® Person® iri nurilerö plriraliad invicem loquentes introducuntur; in perio-do tandem aliqua ponatur Verbum Divinum, inhumero singulari,* inque propria Personä H®cjifoserens verba: Ego ipß cale defendens &c. in-dignum enim, ac plane inconveniens hoc vide-tur Majestati operis priseritis , ipsitjue Spirituisancto, quo specialiter aflistehte torum ho£ oprisconscriptum suppohitun Verum,* si ob haiicdifficultatem sermo pr® dictus inconvenienti®Horam incurrar, etiam ipfämet S. Scriptura simi-lem censuram minime subrctsugiet; utpote inquä, tum ob distinctionem PersonarUm Divi-tiarum in una eademqueelfentia : tum ob diver-sitatem duplicis natur®, Divrii® nimirum & hu-man® in eodem Christo, multotiesfit traft si tus ,vel ab uria Persona ad alteram, vel a Christo, utDeo, ad Christum ut hominCni; non solum muno, eodemquediscussii, sed quandoque etiamin uno eodemque versu. Ad cujus veritatis com-probationem utriusque transirds exemplumqiloddam adducam , quo facto ipsa etiam diffi-cultas contra Clausulam proposita sufficientermanebit resoluta.

§. IL

z. T Sata c. s l. v. 4- introducitur Deus loquerisad populum suum, & v. s. dicit: Prope eßjufius meus, egrejfusefi Salvator meus, & brachiamea populos judicabunt: me infula expetiabunt.Amot. Part. /.

Annotatio XXIL 81

Iri quo versu omnes fere Expositores conveniuntdicentes : primam illius partem prolatam suiflea Patre sterno, aut certe ejus nomine: Hac au-tem Pater de Filio dicit', ait Glofla inteilinearis ;cui alij concordant Expositores ; studiose anno-tantes, quod, dum Pater de Filio dicit: Salva-tor meus, idem sit i ac si diceret: Per quem ego'orbem ßlveth. Per brachia autem intelligit S.Augustinus L de ejfehtia Divinitatis, Filium, ScSpiritUlri S. qui ä Patre procedunt, ut brachiarocedunt a corpore. Licet S. Hieronymus perraehia potentiam, & fortitudinem, quas Paterper Christum exercuit ; Lyranus vero Aposto-los intelligan Secundam ejusdem versus par-tem : Me insula expeciabunt, Expositores, ut aFilio ; vel certe ejus Homine dictam, explicant 3crim ipse haud dubie sit , quem nostra vesti-fum carne genteS expectabant ; secundumillam JacobiPropheriirii, Gerne. 49.v. i b. Ipßirit expe&atio gentium i Prout etiatk dc FilioinCarnato jairi antepridilcetait ipse lsaias : c.42.v. 4. Legem ejtii Infula expeäabunt , quod S.Matthsus c. 12.v. 21 '. sic transtulit: In nomi-ne siis gentes serabunt. Manet igitur in pro-patulo; Jquod unus, iderrique S.Scriptur® versusita quandoque Deum ldquentem introducat, ucuna ejusdem pars ab hac Persona Divina; alteraab diiä ptonunriataintelligatür : iri unä solus lo-qtiafur PatCr; iri alii solus Filius Sic;

Idem transitus, qui in Divina, ut vidi-mus; ldcutidne norinunqitam adhibetüra SacraScriptura, propter distinctionem Personarum iriDivini unitate cstenti®: idem, inquam, transitusqüaridoqUe etiam repetitur in locutione Chri-sti , propter distinctionem duplicis natur®iri una eademqric Persona Divini. Prd cujusexemplo deservire poterit illa Christi locutiojio. C.20.V. /7. Afiendo ad Patrem meum , &Patrem Veßrüm, Deum meum,&Deum veßrum 3ubi (juxta expositionem S, Ambrosij l. 10. i»Luc. quam etiam repetit L 4. de Virgin. & l. t.de Fide ad Gtatian t. £.j verba illa : ad Patremmeum protulit Christus,ut Deus 3 illa veto: De-um meum, ut homo. Sic enim Ultimo loco cita-tus inquiebat Ambrosius : Ante Patrem ut Fili-us nominavit 3 Deum pofiea ut homo nuncupa-vit*

4* £t /ane transitus hujusmodi a locutioneüriius Person® ad locutionem Person® alterius,absque ulla voce intermedia, qu® talem indicetImitationem, frequens omniho est iri S. Scriptu-ri 3 jatxcipue autem iri Psalmis, & Prophetis :ut hostcr adnoravit Lyranus in Pfal. 109. v. g.ubi, cum ea explicaslet verba: Virgam virtutistud emittet Dominus ex Sion : dominare in me-dio inimicorum tuorum. Tecum principium indie virtutis tua inßlendoribus Sanäorum, tan-quam prolata a Christo per Davidem , qui eun-dem Psalmum nomine Christi composuit, ex-plicaris postmodum verba immediate sub-sequentia: Ex utero ante Luciferum genui te, ait:Hoc dicitur in Persona Patris ; nec mirumquid hic modus loquendi frequenter apparet inpradiBis. Quod idem de Prophetis jam antece-denter notatum reliquit S. Hieronymus in c. 2.

( 1 ) Hahunty