hujus sacra Hlfloria .

fi colligit, galtst bunt UHO faltn escuptraturus ; ve-rum profandum ajpiciens hiatum obftupefiit i de-inde , Equite uYgente, rursus Aggreditur, necejst-tatemque &vim indicans fabststit aliquamdiu ;tandem refampto animo fi ultro fidenter adigit :fic& Paulus, qaaß fi daturus in praceps , in lau-dumsuarum recitatione, semel, iterum, ac tertioretrocedit ac tandem adigit fi ad laudes faas. Pa-risormiter non poterat Ven. Mater hanc scribereHistoriam, quam totam ex Divina revelationeacceperat, eamque, quod talis eilet manifestare,quin multa in propriam laudem cedentia immi-sceret. Verumtamen 6 quantam ejus humilitassibi intulit -violentiam. Certe ex eo, quod ipfa-met in Introductione hujus prima: Partis refert,idipfum luculenter apparet, habetur enim ibi:quomodo illa , velut equus quidam generosus,ad aspectum periculi CTperit pertimescere, con-tuensque profunditatem attonita substiteritmox metuens pracipitium retrocesserit, animumtamen paulo post resumpserit: iterum ad prioresanxietates redierit; donec tandem Sanctx obe-dientia: stimulata calcaribus, novoque gratia: vi-gore roborata ad tam ardui operis se adegerit exe-cutionem, Lee.

8 . Cteterum moderamen in recensendis pro-prijs gratijs ac virtutibus a D. Paulo observatum,(utpote qui nonnisi summi necessaria scripsit, si-lentio involvens ea, qua: intermitti facile pote-rant) hoc inquam moderamen tanquam quar-tam Apostoli legem, haud immerito ponderatD. Anfelmus, super illa verba: Parco autem ;ne quis me exifiimet &c. hunc formans discur-sum: Habebat ergo, inquit, adhuc de fi dicen-dum aliquid, quod parcit dicere. Sed egit utrum-que Dollor egregius, ut & loquendo qua egerat,discipulos infimer et, & tacendo fi intra humilita-tis limites eufiodiret. Hoc idem Pauli modera-men jugiter imitata Ven. Mater, cum urgeri sesentiret ad publicandas Revelationes, ordinatio-nes, ac instantias Divinas, sibi factas in ordinead scriptionem hujus Historia:, in Introducltonen.4. Sic loquebatur: quo autem prudens de totonegotio formari judicium queat, simplici veritatenarrabo partem eorum , qua hac in re mihi eve-nerunt. Sic de proprijs etiam laudibus, quxrem propositam , atque ab ipsa pertractatamconsequebantur , se partem duntaxat ait narra-turam , ex quo eadem usurpando Anselmi ver-ba, sic arguo: Habebat ergo de fi dicenda alia ,qua parcit dicere. Sed egit utrumque Doä r ixegregia , ut & loquendo qua egerat, Fideles in-strueret , & tacendo fi intra humilitatis limiteseufiodiret. Idem Apostolus, antequam laudessuas actu publicaret, modum assignavit, ac pra-xin, observandam illi, qui de bono aliquo glo-riari intendit: qui autem gloriatur, inquit, c. i o.v. 17. in Domino glorietur , quod S. Anfelmusulterius exponens , ait : Quicunque de aliquobono floriatur, glorietur in Domino , id efl, omnemgloriam retorqueat, & adfiribat non fibi, fid Do-mino. Quam exacte autem hunc modum,velutquintam Apostoli legem observaverit Ven. Ma-ter, in gloriando ob hujus scriptionem Historia:,propria ejus verba, qua: antequam quidquam co-

Annotatio XXVlll. 13 y

rum, receperat, enatiäsict, protulit, luculen-ter testantur ; In Introductione enim n. 3. ha:chabet : Hic ipfi Dominus novit : quare, & adquem finem me creaturarum omnium vilissimamexcitdrit, voedrit, ac elevdrit, di (posuerit, dire-xerit, obstrinxerit, ac compulerit , ut vitam dig -nijfima Matris sua , Domina ac Regina nostraconscriberem.

9. Novit pariter Apostolus, sicut exunaparte laudes, ita ex altera suas ponere tentatio-nes, dum dixit: Ne magnitudo Revelationum ex-tollat me, datus est mihi stimulus carnis mea An-gelus Satana, qui me colaphicet. 2. Corinth.c. 1 2.v. 7. Atque ha:c erat sexta boni Spiritus Lex,ab Apostolo xque , ac Ven. Matre observata;Ha:c enim cum magnitudinem Divinarum reve-lationum retulisset, qua: ipsam ad conscriben-dam hanc Historiam impellebant , in ejusdemIntroduci, n. 12. sequentia verba subjunxit: Fa-teor e(iam , Damonem nativa pufillanimitate, actimore meo abufam, vires omnes exerutjfi , ut abopere hoc avocaret. Similiter in introduä. 3. Part,n. 3. ajebat & profeä'o nihil obstat, fi dixero,nec finfa me , nec verba dedisti ulla , nec scriberevel unicam diäionem me decrevisti, quin non sta-tim agnoverim , tot mihi faperventuras tentatio-nes, quot formarem elementa & characteres. Etin eadem Introduci, an. 13. Stimulum decla-ravit, non quidem carnis, sed Spiritus, sibi da-tum, nimirum certos quosdam extraordinariostimores, affligentes adeo graviter, ut nolueriteos vocare stimulum , sed potius gladium ancipi-tem, qui ipfam cor perstringebat, pertingens usquead divisionem anima, & spiritus Hoc fuit gu-bernaculum, quo inter eminentes tantarum Re-velationum elevationes hujus Creatura navis pertotum suae vita: cursum fuit directa; ut proindesui nihili profundo constanter inh-crens, nun-quam propriam excesserit cognitionem. Hocfuit medium valorosisfimum , quod Daemon a si-sumpsit, ad perturbandam Animam istam, in ejusafflictionem illud ipsum beneficium converren-do, quod Dominus Deus in ejusdem affecuratio.nem gratiose contulerat; prout eadem n. moxfabfiquenti aperte declarat, ubi hanc exercita-tionem penitius expendens, ait :Ed nonnunquamdiscruciabar vehementia, ut mihistngularis bene fi -eij loco habitum fit, quod non fim omnino consum-pta , dempta mortali vita , aut omnino ipfius eti-am anima ; Sc tametsi postmodum Dominushanc illi afflictionem temperaverit} nunquamtamen eam ex integro abstulit; nam Virtus ininfirmitate perficitur.

1 o. Tandem etiam Apostolus, t .Cor. 13.v.l 0.cumprascrre se deberet omnibus reliquis in pro-prio illo elogio : Gratia ejus in me vacua nonfuit , fid abundantius illis omnibus laboravi .Laudi huic proprium quoque conjunxit deme-ritum , quod Divinum hoc beneficium anrecesi.ferat, dicens : Non fam dignus vocari Apostolus ;quoniam perficutus fam Ecclesiam Dei. Quate-nus nimirum in eminentia hujusmodi gratia: e£>magis Divina patefieret liberalitas, perpenso exaltera parte demerito : tantoque clarius inno-tesceret obligatio, quam ob acceptum tam sub-