hujus facr& Hiß oria. Annotatio IX, 17

catores,reperiuntur; unde si miracula petanturä persectis, obtinentur: secus, si ä peccatoribuseadem petantur.

19. Quantum ad miracula de duabus illisVirginibus Vestalibus ab Authoribus relata,com-munior ac probabilior est opinio (ut observatD. Thomas loc. cit.) non suille ea vera miracula;sicut nec talia dicenda sunt multa alia miranda ,qua: ä Gentilibus &Ha?reticis patrata in unumcolligit Malvcnda 1 . 7. de Anti-Chriflo c. Ij. in-ter quT nullum illo rarius , quod refert Prateo-lus de vitis Haret. sub litt. G. n. 16. de certoquodam Ha tetico, cui nomen Guidoni de Lache',6 i tamen , cum totum id nonnisi per artem dia-bolicam succesterit, nil aliud suit, quam illusioScimpostura. Ac propterea Alexander III. c. au-divimus, de Rcltqu. & vencr. Sanä. determina-vit: nulli persona? ob miracula, qua? ejus inter-'cessione videnturpatrara, cultum exhibendumeile; eo quod nullo interveniente examine, acpra?via Ecclesia approbatione, subiit periculum,ne verum habeatur id, quod est illuforium, Fi-delesque ob nimiafti credendi facilitatem turpi-ter decipiantur. Sed dato etiam , qüöd dicta o-pela miranda Virginum illarum Vestalium suil-sent Vere mitacuio/a; Respondeo cumD.Tho-ma q. 6. depetentia a. j. ad j. Qubd Hon efl re-motum , quin fit in Commendationem caft itatis,qubd Dens verus per suos Angelos bonos hominimiraculum per retentionem aqua fecisset ; quia fiqua bona in Gentilibus fuerunt , k Deo fuerunt.Potuit nempe Deus per miraculum illud, aqua?in cribro retenta:, testari castitatem Tuccia? in-violatam , suum que circa hujusmodi Virtutem*etiam in persona gentili , Divinum beneplaci-tum.

20. Ex hoc autem nil/equitur doctrina? prassen-tis Annotationis contrarium, qua? potius exindenovum robur accipit; etenim , li Deus quan-doque dignatus est suis approbare miraculis ca-stitatem persona:alicujus gentilis; quidni etiamin silorum favorem Ministrorum , doctrina?c]ueaC Sanctitatis eorum contestationem , eademfaciet, si suerit in ipsis virtus heroica ? quemad-modum ea fecit in savoremMinistrotum primitivVi Ecclesiae, qui ardenti pro ejus gloria zelo, inconvertendis animabus labore , ac indeselso vir-tutum exercitio enituerunt.* & sicut desactb om-nibus illis , quos Ecclesia Sanctorum Albo ad-scribit, per miracula testimonium perhibet,quinvel unus sit eorum, cujus Sanctitas non suppo-natur dicto modo a Deo confirmata. Accedit,qubd iterata illa Ecclesia: primitivi prodigia nonsolum suerint ab Altiffimo ad confirmandamdoctrinam Evangelicam adhibita ; sed etiamad authoritatem Ministris suis , eandem do-ctrinam prardicantibus , conciliandam , quate-ifus tali modo copiosiorem ex verbo Divino

fructum (ut dicit S. Jo, Chrysostomus Ham.ä. in Epifi. t. ad Corinth. capi i i.)haurire possent*

Annet. Part. Jll.

ANNOTATIO IX.

Textus : Saulus vero majori jam iter uriimetu confiernatus : Domine , inquit, quidpracisis, & quid me vis facere ? N. 2.60.

§- Unicus*

i* A Pponitur prassens Annotatio, ut difficultas>"qna:dam, seu potius scrupulus,quem verbaVeii. Matris parete nonnemini pollent, matureamoveatur. Videtur enim, Textum D. Pauli abea non bene ac fideliter hic apponi, etenim ihActibus Apostolicis ita Textus /e habet: Domi-ne, quid me vis facere ? c.y. v. 6. cum interiniScripttix nostra Ven. ha:c apponat verba : Do-mine, quidpracipis , & quid me vis facere ? Ve-tuntamen teipondere ad hoc dubium facile pos-semus ad modum S. Hieronymi Epifi. ad Tam -machium, de Optimo genere interpretandi: Le*gimus, inquit, mMarco dicentem Dominum c.j. Talitha cumi: ftat'tmque subjellum efl: quodefl interpretatum i Puella , tibi dico,/urge. Ar-guatur Evangelifla mendacij , quare addiderit iTibi dico ; CUm in Tieorao tantum Jit : Puella[urge ? Nem pe, dum dicitur : Domine quid praei-pis &c. non solum ipsa hujus orationis Latina:verba: quid me vis facere ? sed etiam eoruriiapponitur sensus; ac quidem cum majori ener-gia, quam si lolum diceretur: Domine quid mevis facere i quia hic sola haberentur verba;non autem totalis exprimeretur /ehsuS, ab Apo-stolo per illa intentus, spirans demistäm, aeperomnia resignatam obedientiam* QuL hauddubie clarius exprimitur, si Textus iri hunc mo-dum trahsponatut : Domine , quid pracipis &e.Et sic verba illa etiam intellexit S. Augustinus,quando scribens in Pfal. 44. sic suit locutus :Non enim qubd proftratus in faciem, ibi cecidifincorde ; sed ubi ait : Domine , quid me vis facere tSc ideö S. Bernardus firm.i.de converf. S. Paulidicebat: haic Pauli verba ab exacta quadam acplene resignatd erga vocem Christi öbedienti!suisse dictata. Facerje autem aliquid ex obedi-entia, est facere illud ex juffione; unde ro quidme vis facere? idem significat, ac quid jubes mefacere 7 juxta transpositionem S* Augustini: velidem ac: Domine quid pracipis ? ut/onant ver-ba Ven. nostrte Scriptricis. Loquere Domine;quia audit servus tuus, & percipit Vocelm tuam,non ut vocem, quS solüm aliquid insinuat, sedUt vocem, qüa? imperat. Insinua imperando,üt egoexequar öbediendo Lee.

2. His suppositis .* Arguatur Evangelifla menda-ci], quare addiderit : tibi dico. Arguatur & MatcfVen. quare ad prima parte i Domine quid pracipis iadjungat fecundam ! & quid me vis facere ? ar-guatur mendacij. Certe non potest. Etenim quidpracipis ? & quid me vis facere ? in hoc lolumdistinguuntur, quod in prima propositione sub-jectum se habeat tanquam persona agens: iiisecunda autem tanquam persona patiens. S*Paulus vero in illä occasione magis /e habuit utpersona patiens, quam ut agens. Dixit enimApostolus: quid me vis facere ? Christus autem(c) ad