34

Annotationes ad tertiam Vartem

dato , inquam, hoc suppono, quhd habeantjälfem oppositionem aliquam naturalem, sutu-rälpie sit Fides superflua, präsente visione. Ete-nim/» aliter res se haberer/equerctur tam coexi-ftentiam habitus Fidei cum habitu luminis glori«,quam coexistentiam actus Fidei cum actu visio-nis (quarum quariibet est excellentia) conse-quenter utrumque habitum,& utrumque actum,in Christo este admittendum, utpote in quo po-nendae haud dubk sunt omnes excellentia? possi-biles, nullo tamen Theologorum eas coexisten-tiasin Christo admittente, specialiter, u de actufidei sermo sit. Hoc ergo supposito , clarumest, & evidens ex S. Scriptura, quod in Sacra-tissima Virgine Matre fuerit tam habitus, quamactus Fidei} juxta illud S. Lucas c. uv. 45. Bea -M, qua credidisti. Sic enim communiter expli-cant Patres , supponentes cum S- Ambrosio l. 2 .de Virginibus i Vexillum Fidei emicuijfe in Maria*.Et cum S.ßonaVentura infiec.c. S. Qnbd Bea-ta Virgo fuit pulchra in Fide , qua credidit om-nia credenda fitpra fi , & qua credidit omniaperficienda iri fi. Ergo in Maria este non potuitvisio intuitiva permanens. Conlcquentia estevidens ; Visio enim intuitiVa , & Fides aut re-pugnant, änt certe posterior est superflua } acproptereä coexistentia utriusqüe in Maria nonpotest este excellentia ; sicut nec in Christo Do-mino talis fuit. Cum ergo ex authoritate S. Scri-pturas certum sit, Mariam habuifle fidem; hincmediate infertur Eam non habuifle visionem Di-vinitatis continuam, ac permanentem.

14* Nec obstat ratio in confirmationem con-trarias sententia: proposita, ac desumpta ä paritatecum Christo, qui simul suit comprehenlot , acviator. Christus enint fuit viator, non quddhabuerit fidem, sed ob aliam rationem. Sacra-tissima autem Mater filit viatrix per Fidcitt» &,quod illi negetur visio permanens, non prove-nit ex repugnantia duplicis status, Comprehen-sionis, ac Vi«, sed ex titulo viatricis per fidem*Imo h«c ipsa objectio est potissimum nosttx so-lutionis fundamentum ; etenim si Christus esteiion potuit comptehensot , & viator per fidem,hocided suit, vel quia repugnabat; vel quia nonsuit excellentia. Ergo, cum secundum S* Scri-pturam affirmare oporteat, in Sacratissimi Vir-gine Maria suisse Fidem , non possumus, sicutChristum Filium coinprchensotcm affirmamus,talem 8c ipsam affirmare. Ac idcirco concede-ke SanctiffimaVirgini Matri visionem intuitivampermanentem, lästern mediati videtur contrari-um S. Scriptura. De reliquo, omne illud, quodnec mediate,nec immediati opponitur Scriptur«,Uti & omne,quod evidentem ac manifestam in se-ipso contradictionem,neq; absolutam, neq; com-parativam involvit,Sanctissima Virgini Genitrici,secundum quod Ven. Mater loquitur, omninoest concedendum. Exclamemus igitur admira-bundi, cum S* Methodio in Hypap. Domini iQuam magna est Domus Dei , & ingens locus pofifijstonis ejus 1 magnus efl,& non habet finem-, ex-celsus immensus. Et cum S. Augustino Epist.j,ad Vöhfian : Hic fi ratio quafatur, non erit mi -rabite , fi exemplum pofiitur , non erit singulare.Demut Deum aliquid poJfe 1 quod nos satemur it*

vestigare non po/se: In talibus rebus tota ratio sa-bli est potentia facientis.

ANNOTATIO XVIII.

Textus : Ex die hae continua fuit, (fiper-manens usque ad abitum > (fi transitumad ipsam visionem beatificam. N. 537*

§. Unicus.

i. CErmO hic est de visione abstractiva Divini*^ tatis, quam Deus Matias, expugnato , de-vidoqtie tot Vidotijs magno Dracone , in novumstatum positas, permanenter usque ad obitumcommunicavit. Movet autem hk dubium, ali-qualis, quae in Textu reperitur, contradictio ;alibi enim n.ja. hujus Tertia Part. loquens Ven.Mater de visione, quam Sacratissima Dei Mater,post Afcehsionem Sanctissimi Filij lui, ä dexte-ris Ejüsdem in Mundum redux , habuit, ait iquod ad compensandam visionem illam claram,&fruitionem Dei , qua fiipfam amore militantisEcclesia privaverat , alia ei Deitatis visio abfira-bliva & continua data fuerit. Ergo ante illumstatum, de quo in praesenti Annotatione sermoest,quique primum post aliquot annos incepit, inSacratissima Numinis Genitrice jam supponeba-tur cognitio abstractiva & continua Divinitatis;ut proinde discrimen, quod inter istas cognitio-nes hic assignatur, neutiquam subsistat; eo qubddissimilitudo ex cäpite permanenti« ac continua-tionis omnino cesset.

i. Pro clara hujus ditbij resolutione, suppo-nendum eft, velut certissimum, quöd saut invisionibus beatificis datur inxqilalitas, sic deturetiam in cognitionibus abstractivis Divinitatis;ita Ut aliquae magis, aliqüx minus sint perfectae*Reducuntur nempe ad Theologiam infusam , inqua tot habentur gradus, quöt in contemplatio-ne fiipernarurali reperiutltur ; ubi illa lux, quxintellectum ita illustrat , Ut animam sublevet,non est «qualis in omhibus, alijs plus, alijs mi-nus de el participantibus ; prout nempe Domi-no placuerit, se ipsis manifestare. Quo suppo-sito, objectio ex contradictione doctrina; peti-ta facise resolvetur , quamprimvlm cum Ven no-stra Sctiptrice observaverimus , quod posteriorb«c cognitio abstractiva Divinitatis , ad quamSanctissima Dei Mater expugnato , deviHoque totvtclorijs magno Dracone , elevata est , quamqueex eo tempore permanenter habuit, perfectiorsuerit iM, qu« modo permanenti aiitecedenterEidem concefla fuit; licet Utraque tam ea,quampost Asoensionem Sanctissimi Filij sui obtinuit,quam qu« post aliquos primum annos Ipsi con-cefla suit, permanens fuerit , ac continua, llcproinde discrimen , ac distinctio harum amba-rum cognitionum non pr«cise consistat in per-manentia , in qua luerunt uniformes ; sed in

f termanentia in gradu perfectionis adeo sublimi,icet enim eam cognitionem perfectissime habue-rit, tam in una, quäm in altera occasione, sicuteam habuit in instanti purissimx Conceptionisfit« ; nunquam tamen in illa summa perfectionefuit permanens, nisi post ultimum illum trium-phum ä diabolico Dracone relatum ; eo modo,quo, juxta plausibilem Theologorum senten-tiam,