hujtls sacra Hißoria. Annotatio XIX . 37

tüttn Neque authoritaS Historicorum & Patrum,iu punctis nec mysteria Fidei, nec expositionemScriptura: concernentibus, nec etiam respicien-tibus ad directionem motum, argHmentum suf-ficiens est ad reddendas revelationes suspectas ;sicut nec eam tevelationem reddit suspectam ;qua: opponitur alicui opinioni probabili; autho-ritas enim Historicorum , & Patrum in his ma-tcrijs non facit plus,quam probabilitatem, quem-admodum bene observat Torres in selectis Di-sputationibus , Difp. 1 . dub. 7. Quarto dicendumeß , inquiens, omnium Sanctorum consensum inhis , qua ad fidem non pertinent , probabile argu-mentum facere , non tamen certum : hac etiameß doBrina omnium Theologorum , quia pro ma-terijs,qua ad fidem non pertinent , neque ad mo-res , non eß certa omnino iflorum authoritas.

j* Verum igitur est , quod multi dicant SiMarcum scripsiile Romx ad instantiam Roma-nörum ; attamen, cum hoc nec sit piinctum Fi-dei, nec morum ; hinc non est nisi ptobabileiAccedit, qubd inter Historicos dc Patres tanta sitOpinionum diversitas ; ut circa hanc materiamcerta veritas stabiliri minime postit. Aliqui di-clint, scripsisse eum in lingiia Latini, alij inGrs-ci, alij in Syriaci; cui posteriori sentientia: adhra-fet Guido Fabricius in Prafiat. nev.Tefiam. Syria-ci. Alij affirmant, scripsiile eum ad instantiamRomanorum ; alij ,independcnter ab hujusmo-di instantia. S.Jrenarus /. j.c. i narrat,feripsisteMarcum post mortem S. Petri , ita ut nec circahoc punctum uniformis Patrum sententia oppo-ni possit. Imo , etiamsi opponeretur, nihil incbntrariunl evinceret} ut enim sijperius diximus,non redderet illud hisi probabile ; deinde locunlhaberet interpretatio illa , qua Vem Mater n.$61. explicat authoritatem S. Hieronymi, nimi-rum, quod Patres & Historici de illo loquanturEvangelio,qubd Marcus Roras scripsit; non au-tem de eb, quod jäm antea in Palasthna ab eo-dem suerat consectum. Neque potest urgeri ar-gumentum ex eo, quod ostendi non ponit; necullibi reperiatur Originale Hebraeum S. Marci ;sic enim nec S. Marthari Originale irepdritut, Sitraductio nostra: vulgata: in Evangelio S. Mat-thzi facta suit non ex Originali Hebraeo; sed exGraeco , idque vel traducente S; Jacobo, vel SiJoanne, vel alijs ; ut observant Expositores , uti& Bellarminus de Scriptoribus EccL inMatth*

6. Majoris difficultatis est argumentum iricontrarium , desinnptuni ex prologo EvangelijS. Luca:. Quod tamen aeque militat contra om-nes Patres illos , qüi Si Lucam jusiii Pauli futimscripsisse Evangelium affirmant. Cestum quidemest, Evangelistam hunc non expreffiste principalemotivum, quo fuit indüctus ad scribendum,con-sistens in speciali motu, ac directione Spiritus Sisolumque dixisse : visum eß mihi , quasi ex pro-prio scripsisset dictainine, dissimulando rationemscribendi principalem , adjungendoque, ie scri-psiste ob solicitudinem ; ac diligentiam ptb In-daganda veritate adhibitam : assecuto omnia dptincipio diligenter ; cum tamen potissima ratiofuerit assistentia ac directio Spiritus S. qüa: solascriptis canonicis infallibilem conciliat verita-

tem ; fecit autem hoc, secundum Expositores ;ex humilitate ; ex qua etiam tacuit jussionemEcclesia:, ut scriberet, contentus, eaTheophiloproposuisse motiva , qua: ipsi videbantur suffi-cientia ad captandam ejus benevolentiam,& at-tentionem ; quin illud de se scripserit, ex qubtanta ipsi accresceret authoritas , nempe quodesset scriptor Canonicus ; & ab Ecclesia ad tamsublime ministerium specialiter electus.

7-, Et sane magis congruum videtur, S. Pe-titum tanquam caput Ecclesia:, & ad quem im-mediati pertinebant ea , qua: ad meliorem Ec-clesia: directionem deservire poteram, designäsiein Concilio universali quätuor Evangelistas $ necenim hoc minoris erat momenti , quam deter-minare , quis succedere deberet Judx in Apo-stolatu i Se decernere , utrum obligaverint, velnon obligaverint casomonia: Legales; & tamen,quia haec respiciebant bonum publicum Ecclesiaeideo Apostoli in Concilio uniti praedicta resolve-runt, nemine eorum sibi soli sidente. Cur igi-tur non idem etiam seciste credendi erunt circadesignationem quatuor Evangelistarum ? Cumsuerit haec materia maxima: considerationis, obnotitiam Fidei, mysteriorum ; ac operum Chri-sti Domini nostri , Fidelibus communicandamiEtiam ipse S. Paulus dc fe fatetur, quod, licet il-lud, quod praedicabat Evangelium , sciverit exRevelatione JEsii Christi. Neque enim ego ab ho-mine accepi illud , neque didici : fied per revela-tionem sskfiu Christ. Galat. i.v. 12. Nihilomi-nus Jeroioiymam abierit; ad conferendum desu-pfer cum S. Petro & reliquis Apostolis : Contulicum illis Evangelium , quod pradico i» Gentibus*ibid. c. i. v. 2. quod Cornelius a Lapids ita ex-plicat : Contuli , communicavi , in medium pro-posui Evangelium meum Petro , & Slpoflolis , illosquafi judices Evangelij mei conflituens , ut quodilli de eo decernerent , ac communi conßlio proba-rent , improbarent , adderent , demerentque , idego fit credendum,fic docendum fitfiiperem. Idemergo facere oportebat Evangelistas , quatenuseorum Evangelia a Fidelibus; tanquam canoni-ca, aiuhoritausque infallibilis reciperentur } utomnibus probata e stet certissima illa postmo-dsim ä Ss Augustino prolata sententia, lib. contraEpiß. Mantchaor. c. f. Evangelio non crederem inifi me Ecclesia moveret authoritas. Ergo si adhoe , ut Evangelistae haberentur tanquam Scri-ptores Canonici; necessarium erat judicium , acdeterminatio Ecclesia:; credendum litique erit;suisse eos determinatos potius ante scriptionem;quam primum post ipsam ; prassercim cum con-cilium tuilc fuerit celebratum ; in quo multa:aliae materis, minoris etiam momenti fueruntresoluta

& ILI.

8. Asserum ffidependenter ab hac determi-natione, difficulter ratio congruens daripotest; eur potius hi quam illi scripserint i CurS. Matthaeus E. G. & non Si Jacobus, scripseritJerosolymis ; ubi tamen hic posterior tunc eraeEpiscopus ? Matthtei Evangelium (inquit S. A-thanasius in Sjnopfi S. Script ) Hebraico dialeüä( e) j «esi-