14

Satyra I.

Innata est, rupto jecore exierit caprificus? z;

P E R s. En pallor, seninmque, o mores ! usque .ideoneScire tuum nihil est, nisi te scire hoc sciat alter?

Am, At pulcrum est digito monstrari , & dicier, hic est,Ten’ cirratorum centum dictata fuisse

Pro nihilo pendas ? P e R S, Ecce inter pocula quaerunt 40Romulidae saturi, quid dia poemata narrent,

Heic aliquis, cui circum humeros hyacinthina laena est,Rancidulum quiddam balba de nare locutus ,

Phyllidas, Hypsipylas, vatum & plorabile si quid

Eliquat, & tenero supplantat verba palato: 45

Assensere viri, nunc non cinis ille poetaeFelix, non levior cippus nunc imprimit ossa?

Laudant convivae, nunc non e manibus illisNascentur violae ? A M. Rides , ait, & nimis uncis

Naribus indulges, an erit qui velle recuset $0

Os populi meruisse , & cedro digna locutus,

Linquere nec scombros metuentia carmina , nec thus ?Pers. Quisquis es, o modo quem ex adverso scribere feciNon ego , cum scribo, si forte quid aptius exit,

Quando haec rara avis est , si quid tamen aptius exit, ;;Laudari metuam , neque enim mihi cornea fibra est.

Sed recti finemque extremumque esse recusoEuge tuum , & belle , nam belle hoc excute totum,

Quid non intus habet ? non heic est Ilias Acci,

Ebria veratro? non fi qua elegidia crudi 60

Dictarunt proceres ?, non quicquid denique lectisScribitur in citreis ? calidum scis ponere sumen,