4 *

Satyra V.

Si quibus aut Prognes, aut si quibus olla ThycstsFervebit, siepe insulso coenanda Glyconi.

Tu neque anhelanti, coquitur dum massa camino, IO

Folle premis vento?, nec clauso murmure raucusNescio quid tecum grave cornicaris inepte,

Nec stloppo tumidas intendis rumpere buccas.

Verba toga: sequeris, junctura callidus acri,

Ore teres modico, pallentes radere mores ij

Doctus, & ingenuo culpam defigere ludo.

Hirte trahe qus dicas, mensasque relinque Mycenis,

Cnm capite & pedibus; plebejaque prandia iidris.

PekS. Non equidem hoc studeo, bullatis ut mihi nugis

Pagina turgescat, dare pondus idonea fumo. io

Secreti loquimur;, tibi nunc hortante CamcenaExcutianda damus praecordia; quantaque nostraPars tua fit, Cornute, animae, tibi dulcis amiceOstendisie juvat; pulla, dignoscere caütus

Quid solidum erepet, & pictae tectoria linguae. , 2,

His ego centenas anfim deposcere vocesUt quantum mihi te sinuoso in pectore fixiVoce traham pura, totumque hoe verbo resignemQnod latet arcana non enarrabile fibra.

Cum primum pavido custos-mihi purpura cestit, 30

Biillaque succinctis laribus donata pependit:

Cnm blandi comites , totaque impune suburraPermisit sparsisse oculos jam camluhis umbo:

Cumque iter ambiguum est, & vits nescius error '

Didii-