49

glossem, wie Pall, und Marcus lehren können | 24 διάκονε Z | απέρ-χη P vgl. Symeon 917 b : άπέλθησ AB (E?); frei παραγενομένου σουda την αγίαν πάλιν V vgl. S. bei άπε'ρχεσβαι hat sich in spätrerzeit der gedanke an das ziel vorgedrängt (hingehn), s. 7, 3. 10, 3.12, 15. 14, 26. 15, 1 Marcus 190, 2 us. | ΙΙελάγιον . . ενν. variiertin AB, V, ES [ 25 3? . . . 26 υπ. PE : fohlt ZS. zur structur vonέχειν vgl. Pall. 10G8 C . 1236 1 ’ | 26 σύντυχε wie Marcus 188, 18 | αυ-τόν A | καϊ .... ώφελ. fehlt V | καϊ] enim E weil S, wonach manan καί γάρ (wie 8, 11. 14, 9. 20) denken könnte, allein N. gibtnicht Begründung sondern Zusage, und diese pflegt, wenn sie vonder erfüllung eines vorhergehenden imperativs abhängt, nachdrück-lich präsentisch gefasst zu werden, s. 12, 4 Pall. 1187 c έπίταξον καιποιώ Marcus 195, 29. 209, 17. grade wie hier sagt Marcus 187, 10συ δε ... θέλησαν, και έχομεν ενοδωίλήναι, auch 191, 16 | ώψελ.εΐα αυτόν (zu 7, 16) AB. daran schliesst sich: όντωα γάρ ίίΰ δοϋ-λόσ έστι. και τελείυσ μονάζων ABS und mit geringer änderung Y |27 αυτός 4^] ταυτα δε (ohne μυι) V haec autem omnia E | ϋεοΰ P:&ΰ πελάγισα ZES |

14, 1 άναατάς PAB, fehlt E : λαβών παράί/εσιν Y, S | 2 τηνitytav (fehlt V) άνάστααιν του κϋ (,ϊί Β χϋ V) και τον τίμιον ςρονΖ, das kreuz übergeht Ε. vgl. Marcus 178, 13 προακυνήσας τουςαγίους τόπους καϊ τον τίμιον σταυρόν, auch 173, 12. 177, 30 | και. ..7 μοι urngeformt Υ, S | {ζήτησα ΡΕ : έζήλίλον άναζητήσαι (Ιπιζ. Β)AB | 3 ευρών fehlt AB [ 4 όπου ήυξατο 6 κσ AB. die evangelienkennen nur προσενχεσίίαι | 4 εις ... 6 ήσφ. fehlt AB | 6 μόνονμίαν und καϊ . . . ήσψ. fehlt ESV | 7 και κρονσαντόσ μου τό ίλυρί-διον (dativ Β) ήνοιςε'ν μοι AB, Ε ταίτην κρονσαντόσ μου ήνέωξεν ήδούλη τον θυ πελαγία V, S | Ιδοϋσα ... 8 ϋεοΰ übergeht Ε | ή δού-λη τον ίλεοΰ ohne και νύμφη AB : fehlt VS | 8 με AB : μυι PV | άλλ’. . . έαυτήν fehlt ES AB, variiert Y | 9 ουδαμώς] ουκ AB. in Y istder Satz umgeformt | καϊ . . . γνωρίσαι fehlt V | καϊ fehlt AB | ήδυ-νάμην PA : ίδ — Β | κάλλος .... 14 σώμα Ρ vgl. S, mit Überge-hung von 12 «i . . . 14 σώμα Ε : ότι τό άμήχανον κάλλοσ εκείνο ί,ιια-ράνθ η ' καϊ οι οφίλαλμοϊ αντήσ οϊσ είσ φάραγγα ίβλέποντο από τήσ{γκρατείασ AB τον γάρ καλ,ουσ αύτήσ μαρανΟέντυσ’ καϊ τι>ϋ δέρματοσαυτήσ συν τήσ όιρεωα μελανιαίλέντοσ’ όλη {κτετικία ίφένετυ Υ | 12 έσωtritt zu grösserer ansohaulichkeit zu, wie Pall. 1011' 1 ασπίδα γάρεΐ’δον ίν τώ ψρε'ατι κάτω, das Ρ eigene glossem zu ίφαίνοντο istsprachwidrig | 13 f. vgl. Epikrates (Meineke com. 3, 366) von deralternden La’is τας αρμονίας τε . διαχαλά τον σώματος und zu dem

4