KE&W.3«. ESO

X crs/9 Ta «ruA® T« ew k'§ dy.(poTe^ot TctX «urS, < 5 w> ßct<rei$ tZ <juA« t®X m «? dfJitpÖTepc rcc pegn uuth.

X 2s. K«< to v.Xltcs tg SeuTe^ov ToX 7t(*os ßo^otv tlv.oTt ‘yjAss*

X 26. xgj Teczctfcty.ovTct ßctcets otv-X T®v ct§yvf»S' Suo ßctvets tu> ~vAu tZ

X £V< SIS U/u(pOTS(?Oi TU, jJ.£$y UUtS ,

X <Juo ßderets tZ ?uA® t® Iw k«L° dpCpoTe-X §>« r« /*£(?*] xutS.

X 27. K«;< Ik T®V C 7 nV® T 7 JS - (TKYIVyS Y.CfX T® TO fXS^OS TO 7 Tf>CS Bot ACCCSH CtV £ 7 loir]-

X <Tsv ijr svJKnr

X 28 . nc/of Suo ^uA8s l7to\y\<ref 5 M T®vX 7 ooviZv Tr : s <ntmrs en tZv o7Tio3.ioov, HctfX ysctv tp 'It a YMTooBer

A 0 £ r/5

29. nos} Y.uru ro UVTO yoctv nat m X

rZv Y.sCpoiXZv eis GvpGAytrtv y.lctt - 'Stoos Xe7rolr\<rev dfjtyoTe^uis Tods y omcas tous XSval. X

30 . K u) ytrctv oy,tZ SuAot , ygq <%] Xßotasis uvtw dqyuqod SsY-uej*’ Suo ßd- Xaets r® <7oA® r® ev;, ygq Suo ßotasis Xra <7uA® T® ew, ?<V dfJt(poTe(>ot Tot pe- X

«uVs. x

3 r. K«< e 7 toly(re poxAzs Iy fjvAosv Xday\7j]xv 7jevTe Tole, svActs e/. tS tVdc Xpegas Tys tTYyvyjsi X

32- kW TriVrf y-oyAtss rc% <ruAc<f Xr® xA<Vc( rfc (Tvyvrjs tZ SeuTefu, ygq X7 jevTe /ae%A«? Teis <? uAois tZ o 7 JiSltso XkA/t« r 3 js tntyvrjs tZ 71 ^os BctActusoty X

3 3 - W

Caput 39. a lin. 1. usque ad 25. sistit nobis Capitis 38. versus 14- rs. r§. 27. x8- 29. Mox se-quentibus, vjt/ imdootv Usque rS v.oarvcU lin. 38, reliqua Capitis 38. usque ad finem con-tinentur , licet aliquantum transposita. Quae inde continuo fnbjunguntur usque irr^V«,lin. 40, .posteriorem partem versus 32. Capitis 39. exhibent. Quod vero proxime se-quitur colon, -0 <fe' \ot 7 tov x^ixrio!/, usque Sto Kvolx , ex Cap. 37. vers. i<s- ortum traxissevidetur. Dehinc usque Jv ri? dyl v lin. 47, priorem versus 1. Capitis 39. partem legis,adjecto iinsuper epitheto, Wv xuru\u(p$iJ<r<xv. Mox ista , ngt/ ijvtyxy.v, usque tSV >1 ‘ x Hn-. 73, complectuntur dicti Capitis 39. versum zZ. &r sequentes usque 41. inclu-nve, feti valde transpositos. Denique ab his verbis, eat» nwiWuh Ru* , usque ad finemCapitis * duo postremi ejusdem Capitis 39- versus integri habentur. Ecce quam confu-sa omnia, & multa hinc inde mutila!

Utrique autem vitio medelam attulit Origenes in Hexaplari EXX- Interpretum Editione, &qux trajecta erant , in ordinem Uebrsto textui congruum redegit, quaeque deficiebant, exTheodotionis vel alia quadam Versione cum signo asteriscorum suo loco inseruit; sicuticontra quae in Hebrto haud reperit, obelis transfixit. Eodem quoque signo notavit istasperiodos , ubi aliqua quidem verba Hebrs.o textui respondebant, alia autem discrepantiaerant vel manca j & rectiora atque pleniora cum X subjunxit. Vide infra Cap. 37. v. 10.& 17. &c. 'Atqui benignissime Divini Numinis providentiae adferibo, quod inter pluresalias Origenwns. Editionis partes , dictorum quoque Exodi Capitum laciniae fatis proli-xe primum in notitiam , inde in manus meas venerint. Notitiam quidem earum hausiex Morini Exercitationibus Biblicis, Lib. I. Exercit. 9. Cap. 6. §. 10. & ExcellentissimiMontfauconi Itinerario Italico pag. 177. Apographum autem e pervetusto membranaceoCodice, olim Thuctn&o , nunc Colbertino , nactus sum a doctissimo Dominicani Ordinisapud Parisienses Theologo, R. P. Michaele Lequien cujus eximium erga me studium,uti saepius aliis in rebus , ita hac praesertim occasione luculenter demonstratum, in Pro-legomenis Cap. 3. §. 1. merito depraedicavi, ac tam Morini quam Montfauconi verbis re-citatis, prolixius de laudatis membranis egi. Hic solum ultimas Exodi partes, quae iis.dem continentur, accurate recensere necessarium duco, ut qui sequentia Capita lege-rit, distincte sciat, quae inde sint petita, & quae aliunde ad supplementum eorum a mesint addita.