IZ2 IVRISPRVDENTIAE ECCLESIASTICAE ,

ptum fidelibus moralem parendi necessitatemimponat.

Ita plane sentit 8. BaSilivs apud Gratianvst Dis.XI, can. 5- Dogmatum , et institutionum , inquit,quae in ecclesia feruata sunt , alia quidem habemus exdoctrina , quae literis consignata est, alia vero ab apo-stolorum traditione ai nos transmisit in mysterium adce-pirnus. Quae vtraque eandem vim ad pietatem habent :atque his nemo sane contradixerit, qui vel exigua le-gum ecclesiasticarum peritia fit praeditus. Quare recteS. Kieronymvs in dialog. aduers. Lucis. C. IV,traditionem in ecclesiis obseruatam, auäoritatem sbiscriptae legis vfurpare docet ; et 8. Avgvstinvst. IX. coi. 102 . lib. II, c. 7 . contra Donat, multaesse adsirmauit, quae vniuerja tenet ecclesia,et ab apostolispraecepta bene credi , quamquam scripta non reperiantur,Conf-Diss. wosTiui? tradit, feü.%. II, XVIII. not. c,

§. ccx.

Traditio in divinam et humanam.

Ex ea, quam dedimus, traditionis defini-tione facile intelligi potest diuisio , qua eam indiuinam , et humanam partiri solent interpre-tes. Diuinam autem illam vocant , quae sinouum testamentum respicias: ah ipfius Chri-sti ore ab Apostolis adcepta quasi per ma-nus tradita ad nos vsqueperuenit. Humanare -ro compellatur ea , quam rectores ecclesiarumfidelibus pro circurnsantiis locorum , rerum , per-sonarum , aut temporum ohseruandam prae•scripsere.

Ita recte finiri potest diuina noui testamenti traditioex mente Concilii Tridentini seff. IV. indecret. de seript. can, Alias traditionem diuinam,qua etiam veteris testamenti traditiones comple-ctimur, dicemus eam , quae Devm auSlorem habuit.Ex quo porro conspicuum est; diuinas traditio-nes