188 IVRISPRVDENTIAE ECCLESIASTICAE,

cunque humanam esse traditionem constat, si-ue ea demum apostolica fit, liue ecclesiastica,ea non nisi disciplinaris habenda fit

Ex quo intelligi potest, quanta cautio adhibenda sitin constituenda traditionum specie, nisi periculumsubire velimus in numerum dogmatum ca referen-di, quae ad disciplinam duntaxat pertinent. Quodquidem discrimen non rite obseruatum, incredibi-le dictu est, in quantas angustias coniiciat animoshis disciplinis nondum subactos, quum, qua eapo-Jlolicis institutis in adceptis referimus, et olim inecclesia obtinuisse certum est, aut abrogata hodie,aut in desuetudinem abliste compererint. Exem-pla in progressu dabimus.

§. CCXIX,

Traditio diuina efl perpetua et immutabilis.

Illud porro diuinam inter et humanam tra-ditionem praecipuum intercedit discrimen ,quod sicut verbum Domini scriptvm , itatraditvn quoque maneat in aeternum , idquod indoli traditionis humanae non congruit.Haec enim, quum legem humanam vicissitu-dini obnoxiam imitetur, iisdem nixa regulisper se quidem mutari potest, etsi haud raroecclesia id minime expedire iudicauerit ( §.2IZ-)

Quoniam enim humana omnis traditio, vt mox demon-stratum est, nonnisi vim statuti disciplinaris habe-re potest, (§. 218.) quae autem huiusmodi est,eam pro rerum circumstantiis mutari nihil prohi-beat, quod supra ostendimus, (§. 21Z.) perspi-cuum est, humanam omnem traditionem mutatio-ni obnoxiam este. An id, et quando consultumsit, prudentiae ecclesiasticae munus est constituere.

§. CCXX-