264 IvRlSPRVDENTlAE ECCLESIASTICAE,

Atticvs episcopus nicopolitanus, cumque eopiures alii inducias sibi indulgeri petierint, vitranquilla mente , et non perturbato animo , quae Deoplacent, a sanciti patribus ordinentur. Quorsum au-tem isshaec pertinuissent, si solius leonis ad fini-endam controuersiam valuit auctoritas? Non mi-nus illustre est aliud ex Concilio Constanti-nofolitano generali sexto desumtum exemplum,in quo de controuersia ab Agathone P. in sy-nodo 125. episcoporum romana decisa, pariter acsi nihil in ea actum esset, disceptatum fuit apudHardvinvm tom. II. eoi. l IZZ. /--<74. Ac, vt nevetera repetam, ipsum, quodnouissimum venera-mur tridentinum concilium , an non definitam aLeone X. Lvtheri et Calvini causam iterumplenissime diiudicauit? Certe dubitare ea de repotest nemo , quisquis acta concilii cum bullaLeonis comparauerit. vid. Bossvetvs indefenf.declarat . der . galt. I. XII. c. 40.

§. ccxcvir. 1

De synodorum particularium aucloritate.

Quoniam porro neque monarchica est, ae-que absoluta regendae ecclesiae forma (sup. I.lor.), et suam quisque episcopus, quam in partefidelium sibi subiecta obtinet, potestatem imme-diate a Christo acceperit (sup. %. 86 -), conse«quens est, vt frusta sint, qui conciliorum par-ticularium nullam esse in definiendo auctorita-tem docent, nisi ab adsenfu romani pontificisrobur acceperint.

Docuit autem id Gratianvs in praesat, Diss.XVIII.ilis verbis: episcoporum igitur concilia , vi ex prae-mistis adparet, Junt inualida ad definiendum , et con-stituendum. Quem merito suo arguit Petrvs deMarca de Cone. Sacerd. et Imp. lib. VI. cap. 14.Merito , inquit, reprehendendus Gratianvs, quinouu/n ius introducere conatus est in decreto Juo, nimi-

' ■ rum .