Pars I.

3*5

Adoosite Isidorvs Pelvs Ub. IIT. .epifl. 24.Qtumuis permagna Jit , inquit , vtriusque regni dif-ferentia ( illud enim v eluti animi, hoc veluti 'corpus')ad vnum tarnen , et eundem finem, tendant, hoc est, adhominum salutem.

§. CCCLII.

Nulla fine placeto regio promulganda e fi:. 5

Consensus imperantis in legis ecclesiasti-cae promulgationem dicitur placetvm ke-givm. Quod ad iura imperii ciuilis maiesta-tica , haud dubie referendum esse necessitasillius, et vel vnus ecclesiae , populorumquetam diuturnus vsus fatis edocet.

Neminem turbet conjenfus vocabulum , quasi inde con-sequens sit, vim ecclesiasticarum legum ab arbi-trio politicorum principum pendere. Exceptio-nem enim voces , Remonstkationem , autalio, quo designes , congruo nomine per ne qui-dem licet. Ceterum etsi consensum adpelles eamente, qua nobis sumere placuit, nihil ecclesiaeiniuriosum dixeris, Argumenta , quibus necessi-tas Placeti Regii innititur , plena manu sup-peditant , viri in iure ecclesiastico adprime versa-ti De IYIarca de C. S. et 1 . Ub, II, cap. 10. ss.9-fiip, 1 6, fi. 4. Ub. IV. c. 6. Vas Espen in eru-ditissimo tractatu de promulg. leg. ecclef. part. 11.Covarrvvias praei, qq. cap. 35. ,n. 4. claris.Barthel. in differt, de iufe re form. antiq. art.VIII. fi. 24. Celeberimos quondam pragensiumprofessor Nevmann de Pvcholz , in annot. adSchwede ius pubi. cap. V. §. 14. hunc in modum,/Quatnuis princeps omnes declarationes pontificias inmateria articulorum fidei , item in materia motum, necnon leges pqfitiuas ecelestajlicas ! circa ritus ministeriispiritualis , et ea, quae sunt mere spiritualia recipereteneatur, tamen constitutiones pofitiuas mere ecclesiasti-cas circa ea, quae incurrunt ad materiam temporalem ,