*JS Pars I. Quast. V.

vfctee cum concursu & providentia naturali suffecis-sent; finis enim ille positus fuisset in perfecta quadamDei contemplatione abstractiva ejusdemque amorenaturali necessario , qui ä naturq intellectuali nondepravata elici potest. De quo Theologi Scholastici inTract. de Gratia disputare solent. Legi meretur in-signis Dissertatio. P. Antonii CafiniS. J. (e) quteex-tat in Tomo V. Thefituri Theologici ab eruditissimoP. Zaccana vulgati.

• Si ais: Theistae probari non posse, statumnaturse , qualis nunc est, alium esse a statu na-turae purae , elevatümque ad finem süpernatu-ralem.

Resp. Nego assertum : ex pluribus slatfis elevatiprobationibus aliquas delibare fatis est,

5Jatu- lm T Desumitur a natura Dei, qui cum sit infinite per-,sectus A summe beatus, se ipsum essentialiter cogno-.scit & necessariö amat; id que ^gens nequit in omni-bus suis operibus alios sibL fines proponere ac se di-gnos & ad se relatos, Quodsi igitur Creator omni-potens infinite sapiens & infinite bonus e nihilo con-didit creaturas liberas & rationales, hoc ob fines sedignos atque ad se relatos fecit; si homini impertitus,est vim & facultatem ipsum agnoscendi, amandi &honorandi, profecto & voluit ab illo cognosci, amari& honorari; si omnium hominum cordibus impressitinsuperabilem propensionem & nisum ad furti manifelicitatem , ergo voluit, omnes ut homines fumitiDfure beatitatis fieri participes possent; quod ipsum est,naturam hominis ordinatam ad finem superiiatura-lem & elevatam esse.

2da. Invictis supra Num. i z. K fsqq. argumentis osten-sum fuit, tam V. quam N. T. Libris constare veri-tatem & authantiam ; jam Vero cum his in Libris

pr*-

ra hu-mananuncad fi-nemsuper-natu-ralemele-vataest.

(i) De ftatu pura: natura.