Generalia in utrumque Testamentum. 9<f

nim cum hominibus consuetudo ? qu$ Genes V. desublato ob pietatem Henoeho leguntur ? quae Patriar-cha non uno loco afferunt de sua velut hospitum interra peregrinatione ? quae Abrahamo ä Deo verbismagnificis dicta sunt Genes XV. ego ero merces tua,magna nimisl quae moriturus Jacob Genes. XLIX.declaravit : Salutare tuum exfpeBabe Domine !denique quae Deus Exod. III. tam graviter enunciavit:egoJmi Deus Abraham , Deus Ijaac , & Deus ‘Ja-cob ; nominando se Elohim sive Dominum & prote-ctorem eorum, qui pridem in terris desierunt? Istaprofecto & ejus generis plura in Pentateucho ßiMoyse commemorata communem Judaeorum de.immortali anima futuräque vita sensum manifeste in-nuunt', unde & Christus Marci XII.26. ex ultimo,;Exodi loco contraSadducsos Resurrectionem negan-tes argumentatus est. Porro de singulis modo allatis;disputari copiosiüs solet, ubi certa de Judaeorum sensit•circa haec dogmata quae Olo instituitur.

Rejp. (2) Difl. Ant. Nulla aeque dilucida ac in N~,

T. fit mentio in Pentateucho de his dogmatis Cone.,Ant. Nulla nec obscurior & abscondita Negs Ant-■Quid autem caussae suerit, quod Moyses de illis minus»aperte locutus sit, aut obscuritate etiam aliqua eademinvolverit haud nostrum est investigare. Id com-pertum habemus, ä Deo non simul omnia 'hominibusfuisse revelata , placuisse illi progressu temporis utipro arcano aeternae fuse providentis & sapientiae ordi-ne. Confer. Num.66.

Arg, XI. Sententiae & cogitata in Pentateucho con- ^ |tenta srpe humiliora sunt, ac sapientiffimae Divinaementi conveniantergo potius ex hominis imbecil-litate proficiscuntur. Antecedens probant ex variispraeceptis ceremonialibtts & judicialibus, item ex ipsaDei cum hominibus agendi ratione, prouteam Moy»fes delineavit &c.

Resp.

G