,24

109

Qux

sunt

supra

ratio-

nem

non

suntj

con-

tra

ratio-

nem.

*

1‘ars I. Sectio I. Ottaß. II.

Arg. IX. Ut doctrina posiit divina censeri, necaptum quidem hominum excedere debet; ergo Chri-stiani perperam confugiunt ad riisünctionem : sufrarationem Cs contra rationem. Prob. Ant. Per do-ctrinam , qua;Divina sit, Deus homini loquitur, utintelligatur, & loquenti fides habeatur ; atqui per do-ctrinam , qu* captum hominis excedat, nequit Deusita loqui; videretur alioquim exigere, assensum darinon veritati sed' meras ac nudae verborum , sine ullosensu, Combination!.

Resp. Difi Maj. loquitur, ut intelligatur , quodDeus loquatur, Cone. Maj. quid Deus loquatur Subd.semper adaequate in ss & rei naturäA lego Maj. saltemin alio sive inadäquate Cone. Maj. Doctrina potestDivina Deoque digna vere dici, quam homo licet nonin te & intima rei natura , in auctoritate tamen & te-stimonio Dei concipere potest & intelligere. * Ad-mittendam vero illam distinctionem rerum supra ra-tionem , & rerum contra rationem necessario esse,evincet ipse diversus res concipiendi modus. **

Sit-Eg. ista propositio: Deus unut in natur atrinus efiin personis : in hac sicut in alia quavis spectari triapossunt; praedicatum , subjectum, & utriusqne con-nexio , cui princeps hic attentio debetur. Hasc ita-que in se spectata, quatenus inter Unitatem natur*& Trinitatem personarum intercedit, superat hominiscaptum; sed eandem tamen Deus infinite verax testatur & revelat. Unde & illa (i.) cognoscitur in Deitestimonio, ( 2 ) non tamen cognoscitur adaequate se-cundum omnes rationes , sed secundum eas dunta-xat, quas Deus nobis manifestare voluit. (z)Ldmvero Deusdn testando veracif2mus falli nullo modopossit, pradictatn connexionem mens humana absquealio errandi timore aut periculo firroilEme credit, be-ne