134 Par/ I. Seclio I. Otictß. III.

thentia Legum testificando, genuinum Legis sensumdeclarando, nullam sibi prae ipso Legum Codice aucto-ritatem arrogat; profecto nihil sibi Ecclesia prae-cellentiae supra Scripturam tribuit, dum eandem de-signat & ostendit, dum de authentia ipsius pronun-ciat, verumque sensum declarat. Atque haec praestatTribunal Ecclesiae certi judicii praerogativd , quamaliunde etiam ac sacra ex Pagina ipsi competere no-vimus. de quo S. Augustinus (c) pronunciässe vide-> tur: nolle Eccleßa primas dare vel summa impieta-tis est vel pracipitis arrogantia. Denique ipsa Scrip- \turam non designat, nisi altioriex imperio, cui mo-rem prima gerit, idemque alios sibi subditos faceredocet. !

Scholion, Graves & mirifice sibi concinentes Pa-trum sententias de Sacrorum utriusqueTestamenti Li-brorum Theopneuslia & Divinitate fuse exhibet Cl,Amort in Prolegomenis Scripturae Sacrae pag, 97 . |

Quaestio III. i

A/o modo & ratione Deus Sacros Scriptores |

inspiraverit l

H. I.

TA emonstrato, Scripturam Sacram revelatam a^ 1 -J Deo, & sacros Scriptores Theopneustossive Divinitus inspiratos fuisse, superest quaestio,qua ratione Deus se habuerit, sacros Scripto-res inspirando ? Nolumus autem hoc loco dispu-tationem renovare cum Atheis & Infidelibus, quiomnem Theopneuftiam inficiantur ; nec cumEpiscopio , Grotio & Erasmo multis contendere,qui (perperam enim Calmetus (</) duos posterio-res

(c) L. de util. cred. (d) DiiTert. ad II. Petri Art.t.