Z22

Vincentii Lirincnßs

matre generatus, perfectusDEus, persectus homo. InDEO summa Divinitas, inhomine plena humanitas.Plena, inquam, humanitas:quippe qua» animam simulhabeat, & carnem, sed car-nem veram, nostram, ma-ternam , animam vero in-tellectu praeditam , menteac ratione pollentem. Estergo in Christo verbum, ani-ma , caro ; sed hoc totumunus est Christus: unus Fi-lius DEI , & unus Salvatorac redemptor noster, si-nus autem , non corrupti-bili nescio qua Divinitatis &humanitatis confusione, sedintegra <3c singulari quadamunitate Persen«. Nequeenim illa conjunctio alterumin alterum convertit atquemutavit ( qui est error pro-prius Arrianorum ) sed itain unum potius utrumquecompegit ut manente sem-per in Christo singularitateunius ejusdemque Person«,in sternum quoque perma-neat proprietas uniuscujus-que natura: : quo scilicet

nec unquam DEUS corpusesse incipiat, nec aliquandocorpus» corpus esse desi-stat. Quod etiam human«conditionis demonstraturexemplo. Neque enim inpraesenti tantum, sed in su-turo quoque, unusquisquehominum ex anima consta-bit & corpore , nec tamenunquam aut corpus in ani-mam aut anima vertetur incorpus ; sed unoquoque ho-minum sine fine victuro, inunoquoque hominum sinefine necessario utri usque sub-stanti« differentia permane-bit. Ita in Christo quoqueutri usque substanti« sua cui-que in «ternum proprietas,salva tamen Person« unita-te , retinenda est.

Sed cum Personam s«pi-us nominamus , & dicimusquod DFus per Personamhomo factus sit, vehemen-ter verendum est ne hoc di-cere videatur quod DEUSVerbum sola imitationeactionis qu« sunt nostra sus-ceperit , & quicquid illudest converlationis human«,

quasi