De Poenitentia
facimus quantum postumus pro inju-ria Deo illata : Secundo ex lege chari-tatis erga Deum , qua tenemur illum a-rnare super omnia , ac detestari quidquidilli displicet, ut ipsi reconciliemur: Ter-tio ex lege amoris proprii boni, qua sa-luti nostrtz consulere debemus. Prima ob-ligatio fluit ex vi pracepti Poenitentiae ,aliae vero ex preceptis spei & charitatis,id est, amoris Boni nostri supernaturalis.Igitur omnes qui peccato lechali constrin-guntur , ad contritionem eliciendam te-nentur, “ Sic loquitur S. Thomas : Di-„ cendum, quod ex quo aliquis peccatum„ incurrit , charitas , fides & misericor-„ dia non liberant hominem a peccato„ sine poenitentia . Requirit enim chari-,, tas , quod homo doleat de offensa in„ amicum commista, & quod amico ho-„ mo studeat satisfacere . Requirit et-„ iam ipsa fides , ut per virtutem Pas-j, sionis Christi, quas in Sacramentis Ec-„ defias operatur , quaerat justificari a„ peccatis ; requirit etiam < 5 r ipsa mise-„ ricordia ordinata , ut homo subveniatpoenitendo suae miserias , quam per„ peccatum incurrit : Secundum illud„ Proverb, 14. Miseros facit populos pec-,, catum. Unde Eccles. 30. dicitur: Mi-„ serere animae tuas placens Deo. „
CONClV S IO secunda
Praeceptum eliciendas Contritionisnon obligat slatim ac peccatumsuit commistum.
Probatur multiplici ratione ,
Pkima haec est: Praecepta affirmati-va f obligant tantum certis tercporibns ,ÖC positis quibusdam circumstantiis : At-qui praeceptum de contritione est affir-mativum; ubicumque enim Deus in Scri-tura sacra loquitur de pqnitentia, utiturterminis praeceptivis , & imperantibus ;praecepta autem negativa fiunt per pro-hibitionem ipso facto , & in qualibet tem-poris mora execucioni mandandam : Er-go &c.
Secunda : Si teneretur homo statim acpeccavit ad contritionem , alicubi exta- |ret ilia obligatio: sed nullibi extat ; Ec-clesia quippe semel dumtaxat in anno im-
nflitutione , iffc. 4 1 p
perat fidelibus , ut ad sacramentum Poe-*nitentias accedant. Ergo &c.
Tertia Si homo slatim ut peccavit te-^neretur ad conterendum , vel ob dam-num Deo illatum, vel quia inde aliquodemolumentum Deo eveniret ; neutrumdici potest : non primum quia damnumillud non est reale, nec aliquid peccatoraufert vere, & proprie a Deo > sicut il-le qui abripit bona aliena : non utiquesecundum , quandoquidem Deus omniapoflidet ,Sc nihilasuis recipit creaturis»ait enim Apostolus Rom, n. friordedis illi , & retribuetur eil
adliges tamen teneri hominem ad con-terendum : I. In articulo mortis. II,Quan-do imminet ingens mortis periculum v,g. in certamine . III. Cum praevidet nul-lum fore Sacerdotem. IV. Si ita circum-datur tentationibus , ut arbitretur te a-lio modo, eas non poste propellere» tuncenim urget praeceptum ibi quippe adestin dilatione' remedii certum vitae animas-perdendas periculum»
FIT SATIS OBJECTIONIBUS,
Objicies contra primam conclusionemItnpgnitentia finalis non opponitur prae-cepto contritionis : Igitur no» datur prq-ceptum de contritione, alias praeceptum,illus opponeretur hujusmodi peccato. Pro-batur Antecedens: Impenitentia qu£ op-ponitur Poenitentiae Contritioni nonest speciale peccatum, sed dumtaxatquq-dam circumstantia peccati illius in quopermanet praevaricator. Sic docet S. Tho-mas 2, 2. q, 14. art. 2, i» corp. Ergo&c.
Respondeo negando Antecedent. Ad pro-bationem distinguo, Impenitentia genera-lis nou opponitur Poenitentiae & contri-tioni, transeat; opponitur enim saltem in-directe contritioni: Impoenitentia forma-lis , nego . Duplex distinguitur imp§ni-tentia , una generalis A late sumpta »quae est nuda in peccato permanentia abs-trahendo a voluntate diutius & semper inpeccato permanendi, altera formalis, qu§annexam habet voluntatem a peccato nus-quam recedendi ; Prior est splum quaedampeccati commisti circumstanda; Posteriorvero importat nolitionem perpetuamnon conterendi; & ista specialem consti-D d 2 tuit