4-20

Divertat io Qiiarta

»

33

3,

33

r'

-3

33

>>

33

»

33

M

?J

3J-

3 *

,)

ji

«

33

33

tuit peccati speciem quse impoenitentiavocatur . Solutio est D. Thomae ibidemhis verbis: “ Ex parte vero peccati duosunt , qu® hominem a peccato retrahere possunt , quorum unum est inor-dinatio, & turpitudo actus, cujus con-sideratio inducere solet in homine poe-nitentiam de peccato commisso. Et con-tra hoc ponitur imp^nitentia , non qui-dem eo modo, quo dicitpermanentiamin peccato usque ad mortem, sicut su-pra imp§nitentia accipiebatur i sic enimnon esset speciale peccatum, sed quae-dam peccati circumstantia , sed accipi-tur hic impgnitentia , secundum quodimportat propositum non poeniten-di . A,

Rursus in 4- Dist. 43. q. 1. art. 3. adait: " Sicut perseverantia dicitur du-pliciter : Uno modo est virtus specia-lis , pro ut dicit propositum perseve-randi in,bono incepto usque ad finem ;& alio modo est circumstantia aliarumvirtutum usque ad mortem. Ita etiamimpoenitentia secundum quod dicit pro-,, positum non penitendi, est species pec-„ cati in Spiritum Sanctum, secundum au-„ tem quod dicit permanentiam in pec-„ cato usque ad mortem , negando pec-„ cati poenitentiam, sic est accidens , &, circumstantia aliorum peccatorum. „Instabis: Gratia habitualis est necestarianecessitate medii ad salutem, non tamennecessitate praecepti : Igitur a pari idemde contritione dicendum est.

Respondeo negando consequentiam , 8 cparitatem . Ratio discriminis est , quodnon detur praeceptum de habitibus super-naturalibus, quippe qui immediate infun-dantur a Deo , bene vero de actibus ,quia ab hominibus elici debent.

Urgebis: Praeceptum datur tantum de eoquod est in potestate hominis: Sed actuspaersectae contritionis non est in potesta-te hominis, cum contritio fine gratia Deinon postit elici - Ergo &c.

Respondeo distinguendo minorem : Actuscontritionis non est in potestate hominisiu se relicti , concedo : a gratia adjuti ,nego. Citra dubium est hominem se solonon poste actum supernaturalem eliceresine gratiae adjutorio , ut non semel de-finitum est in Conciliis Africanis contraPelagianos : sed utique veriflimum esi

Deum non deficere in necessariis, juxta il-lud egregium Concilii Trid. Sess. 6. c,11. effatum : " Deus impoflibilia non ju-„ bet , jsed jubendo monet A facere quod„ possis , & petere quod non postis , &„ adjugat ut postis. „

Repones : Si praeciperetur contritio ,maxime a jure naturali : sed hoc salsumest •• Et probatur . Omnia prateepta na-turalia continentur in praeceptis Decalo-gi : led in eis ne levis quidem fit men-tio de praecepto contritionis . Ergo &c.

Respondeo negando minorem. Ad proba-tionem distingu« minorem : Nulla fitmentio explicita contritionis in praece-ptis Decalogi, concedo nulla virtualis& implicita nego ; Eatenus enim conti-netur in primo praecepto , quatenus eonobis injungitur Deum colere sicut opor-tet , & consequenter dolere de injuriaipsi per peccatum facta, alias cultus noaforet perfectus.

Oppones contra fecundam conclusionem:Ecclesiastici cap. 5. dicitur : No» sardesconverti ad Dtminum , A ne differas de diein diem : Rurius Apocalypsi cap. 2. Jlgepoenitentiam , prima opera fac , Jtn auremveniam tibi cito , Ö 1 movebo candelabrum deloco suo , nist pcersitentiam egeris . Hinc D.Augustinus insurgit m eos qui remittuntpoenitentiam usque ad mortis tempus ;sic enim habet Serm. 57. de tempore :

Poenitentia quae ab infirmo petitur ,„ infirma est ; quae autem a moriente„ petitur, timeo ne & ipla moriatur. ,»Igitur non est licitum procrastinare poe-nitentiam.

Respondeo ad primum distinguendo : Etverba F.cclefiastici important necessitatemconversionis in genere , concedo: & de-signant modum , circumstantiam tempo-ris , Sc accelerationem ejus , nego . Eoloci Ecclesiasticus quidem dat consiliumdiutius non procrastinandi pqnitenciam ,minime vero praeceptum, ita ut qui le-thaliter peccaret , novum committeretpeccatum, nisi cito citius & ablque morade culpa commilik amare doleret. Eademest ad locum Apocaiypleos reiponlio. Veietiam dici potest , ista verba, veniam tibicito, iotelligeuda esse de summo & lupi-no ad serviendum Deum torpore , quiquidem est ad peccatum mortale proxima,3cnedicam, ultima dispositio; quod non

levius