De 'Poenitentia Inflitutione , (f fc.

FIT SATIS OBJECTIONIBUSProtestantium.

N

Objiciunt : Ut fuga mali metu pg-narum sit laudabilis , debet qui tali im-pulsus motivo a peccatis discedit , ea o-aio habere : Atqui tamen de facto illanon odit. Ergo &c.

Rofpondeo distinguendo minorem : Pec-cata non odit odio ex amore filiali pro-manante, concedo : odio ex amore boniproprii, & justitiae, nego . Attritus suaodio prosequitur peccata , ne Deum sibipro beatitudine utilem perdat.

Instant: Quodacharitate non procedit-vitiosum est, ut saepius praedicat S. Au-gustinus contra Pelagianos : Atqui attri-tio ex timore pernarum concepta anne-xam sibi charitatem non habet . Ergo «See.

Respondeo I. distinguendo majorem Vi-tiosum est , in sensu opposito actui cha-ritatis vitae aeternae meritorio, concedo:in i’e spectatum, nego . Et concefla mi-nore , nego consequentiam . Hoc unumprobat objectio, videlicet peccatorem at-tritione, vitam asternam non promereri.Neque vero refragatur S. Augustinus ,quippe qui in libris adversus Pelagianamperfidiam , debellet errores Pelagii , &Juliani, qui propugnabant bona opera or-dinis naturalis , ut motu compassionisoperire nudum , esse superna felicitatismeritoria.

Re/pondeo II. ad eamdem, sed aliter di-stinguendo minorem : Attritio non habetannexam charitatem habitualem & per-fectam , concedo .- actualem initialem &imperfectam , qua Deus ut totius justi-tia fons, & creatura rationalis beatitu-do diligitur, nego.

Urgent : Atqui attritio etiam sic deh-neata, non est bona : Ergo nulla talutio.Probatur fubfumptum : Ut hujusmodiactus sit laudabilis , attritus debet plustimere culpam quam p$nam, ita ut p?naliberationem non sibi proponat, tamquamfinem ultimum: Atqui timore perterritusnon magis timet culpam quam pgnam ,«Scnec alium finem ultimum habet, quamptznam ipsam vitare : Et probatur ex D.Thoma, qui z.r. q. 19. art.4. in corporesic habet: “ Objectum autem timoris ser-,, vilis est r£ua , cui accidit quod bo-£mc(it, ThtoL sTom, VII,

*33

cui contratiatur p$na , ametur

nutn

„ tamquam finis ultimus, & per conse-„ quens poena timeatur tamquam prin-,, cipale malum : quod contingit in non„ habente charitatem. „ Ergo «Scc.

Respondeo negando fubfumptum. Ad pro-bationem d'stinguo Attritus debet piustimere culpam quam pennam, ratione fi-nis ultimi , concedo : Ratione motiviproximi, nego. Et sic distincta minore ,nego consequentiam . Attritus moveturquidem proxime a malo pense incurren-dae ad p§nitentiam , in quo dane distin-guitur a contrito , qui timore filiali im-pulsus, a malo culpae primum toto nisurecedere intendit. Et hoc unum docet S.Thomas ibidem art. 6. in corp." Timor„ pense distinguitur quidem a timore ca-„ stö , quia scilicet homo timet malum„ pena; non ratione separationis a Deo,, sed in quantum est nocivum proprii„ boni : nec tamen in illo bono consti-„ tuitur ejus finis . „ Audis DoctoremAngelicum aflerere attritum, finem suumultimum non constituere praecise in fu-ga , & privatione mali , sed in Deo uttotius justitiae fonte . Et sic patet re-sponsio ad ejus auctoritatem.

Reponunt : Timor qui non excludit vo-luntatem peccandi , sed potius eam sup-ponit, non est bonus, immo nec honestus,nec fupernaturalis : Atqui talis est timorP?nae .■ Et probatur. Qui timet poenamdumtaxat , sine ullo amore justitiae, itaaffectus est, ut si peccato non esset injun-cta pfna, illud committeret. Ergo &c.

Respondeo negando minorem ; timor e-nim ex se bonus est tam ex parte objecti,quam ex parte effectus, & medii ; si igi-tur verus est , & efficax , qualis debetesse , dubio-procul excludit non tantumexternum peccati actum , sed & ipsampeccandi voluntatem ; excludit enim idomne, sine quo ad finem , quem attritusintendit, perveniri non potest : atqui fi-ne actu interno ad finem pervenire nonpotest p^nitens , sed si actum illum ex-cludit, tunc malus est.

Insistunt : Vel timor oritur ex charita-te > vel ex cupiditate profluit ; affirmatquippe in multis locis D. Augustinus ,nullum esse medium inter utrumque : sedsi fluit ex charitate , est timor filialis, sivero ex cupiditate malus est . Ergo &c.

E e Re.