4

SECTIO I. CAPUT l.

rum causia, (Ad. II. 42. VI. XV. 6 .) pia-re n etiam incogniti nobis manserint, quod,vt tum erant tempora, occulere eos oporte-ret : communicatio illa Christianorum cumludiis non ex vinculo societatis iudaieae, aquo iain liberi erant ( Hehr. VII. 12. J tedceconomia* caussa retenta fuit, ( §. 70. Proleg.)exigente id nempe salute nous Eccleiite, vt-lie apertum per omnia diuortiuma Synago-ga facerent. Ad. XV 1. XXI. 21. VideFixlmiilner de Reipub. Sae. Orig, diuiv. Exer-citat. I.

Scopus socie'taus, c 5 Reli-gionis Christi-an*.

§. IV.

Atque IiLL ipse illa est societas,quam Societatem Christianam adpella-nuts. Cuius proinde quis finis com-munis fit, facile simul perspicitur, dumdogmata omnia, 8c leges, queis socie-tatem Christus informavit suam, eo re-cidunt , ac tendunt, modum vt nobisdemonstrent, Deum rite colendi ,con-sequendique selutem xternam; * quietiam modus Religio Christiana audit. * *

r

1

* Finem hunc Societatis Christianae supremum,ac generalem quemadmodum Christus ipsenos docuit loan. VI. & Scriptura 8. pastim ,exhibet: ita , vt eundem accurata considera- |tione identidem expendamus, plane oportet, jInde enim vtriusque potestatis secrs,<St pro- jfans discrimen promanat, alteriusque ab al-tera independentia ; inds potestatis secrae am-plitudo , reclusuc vfus determinandus; ad

hunc