260 T. LUCRETII LIBER QUARTUS.

Imaginibus & Simulachris usque adv. 471. acute & decore disputasse, &bene ornasse fabulam.

Deinde, ad v. 524. Poeta tractatScepticos eo quo debuit, fastu , & se-veritate ; Spernenda enim profecto &reprimenda ista Animalia: Neque Egoistam erga Sensus indulgentiam impro-barem , nisi illis concesserat provin-ciam majorem quam commode admi-nistrare possunt: Sensus minime fal-laces agnosco, Ideone vero oculo meomagnitudinem Solis, Lnnx, & Astro-rum emetiar ? Ne quid acerbius di-cam , haec est nimis rustica opinio. >

Sonum, Saporem, Odorem , Cor-porea esse, omnemque sensationem cor-poribus peragi, ad v. 725. agnoscent«mnes, qui qualitatibus, & aliis aegri

Aristotelis insomniis non detinentur.

De Imaginatione verb usque ad v.820. cum nulla sint Simulachra, nonest ut fusius agamus. Et Ridenda pror-sus vanissima ista opinio, qui usquead v. 85;. docet membra nostra tamartificiose & subtiliter composita, nonideo fuisse facta ut litamur, sed jamfacta oblatum sibi usum arripuisse.

De Fame & Siti, usque ad v. 874.protulit quae ferri possunt : De motuverb Animalium, ad v. 904. ineptaomnia. Denique cum Somnus Lucre-tii dispersionem Animae consequatur,quidni Nos immortali Anima donatiaeternum vigilemus? Dc Insomniis,ad v. ioji. meri nugae: Reliqua ve-rb nocte & tenebris tegenda.

Finis Libri Quarti.

LIBRI