Buch 
Hieronymi Cardani Mediolanensis, Civis'qve Bononiensis, Commentarii, In Hippocratis De Aere, Aqvis Et Locis Opvs : Qvo Nvllvm, Teste Galeno, omnibusq[ue] Medicis & Philosophis, praestantius extat, in quo, fine dubio, sicut Hippocrates autor, ita Cardanus commentator seipsum superat ...
Entstehung
Seite
40
JPEG-Download
 

40 iu HIP. DE AER E, Avis ET LO eis

bent Primùm quidem aquæ& duræ& frigidæ, ut plurimum dulceſcunt.Homines autẽ uegetos& ſiccos eſſeneceſſe eſt: et plures uentres infernoscrudos ac duros habere, ſupernosuero fluidiores, hilioſoſque magis,quãm pituitoſos eſſe.capita uerò ſa-

na ac dura habent.& plerunq; uaſa

ipſis rumpuntut.

Quęcunqʒ uero ciuitates his ex oppoſito.) Tranſit ad contrarium ſitum, et uide-tur plana litera prinia fronte imperitis, ſed ma-gnum urcanũ latet in ea apud Aſtrologiæ& Geometriæ peritos:cui ſi non ſubſcriberet experimentum, certè longe maius negotium nobis re linque-retur. præſupponit Hippocrates, quod& uerumeſt, nos poſſe e regionem ſuã itidem afflari poſſeuentis orientalibus atq; occidentalibus, cum tamẽſol nunquam remoutatur ab æquinoctij circulo

plus uiginti tribus, e dimidia partibus, regio autem Hippocratis diſtet ab æquinoctij circulo partibus triginta ſeptem, noſtra autem quadraginta-quatuor, ſeu amplius. Dico Mediolanum unde o-riundus,& Bononia ubi nunc dego: quomodo erg0 poterunt radij ſolis, aut uenti exilla parte, ideſt oriente ſole recta nos impetere, ac quaſi per lineas parallelas ipſi circulo æquinoctio, ſicut ui-demus oriente ſole atque occidente parietes rectaſpect tes Boream illis horis illuſtrari, cum tamenmeridie dum ſol eſt altior hoc nulli fiat:proponatur finitor a bed e,& mundi polusarcticus f,& æquinsctij circulus à g c, circuluseſtiui ſolſtitij b h d, uertex noſter k,& circulusmagnus per illum ot oriens& occidens a k e, ſitq́;ſol in d, oriens cum fuerit in tropico: quia ibi eſtſectio paralleli cum finitore,& occidens in b,&meridianus c fk h g, erit ergo in hj in meridie: ibienim ſecat parallelus meridianum paries, ergo ink illuminabitur à meridie ſolum,& umbra proijcietur uerſus polum f Quomam uerò æquinoctijcirculus in parte ſuperiore ad antarcticũ, receditàcirculo a k e per uerticem,& ſunt ambo circulimaiores, igitur in parte inſtriore circulus æqumoctij à circulo per uerticem, in quo ſumus tãquamaxis, recedet ad arcticum polum tantundem: qua-re cum erit ſol in punctis a& e in die æquinactij.erit in directo noſtrum quaſi in recta limea à dex:tra in ſiniſtram. Sed cum eſt in b& in d, eſt bo-realior, quam cum eſt in æquimoctij circulo, adeòut dum exit in luel m, uideatur eſſe è regione no-bis,& in bd. borealior per arcum a bᷣ uel ed, id

eſt partibus uigintitribus& media, igitur pcriet n o, dum ſol eſt im oriente uel occidentr illu-

ſtrabitur à ſeptentrione, x proijciet unbram meridianam. Et quanto magis aſcendet à d uerſus huidebilur à nobis remoueri,& cum deſcendet abh ad b, uidebitur eo magis appropinquare nobis.& cum erit in oppoſito h ſub terra. ſi oculus poſaſet uidere illum, uideretur quaſi è regione f poli,CHualde borealis. Et hoc oſtendũt horologia, namcum bifida aeris ſeptentrionem veſpexerit meriadiei linea, tranſit ad circulum qui eſt ultra anomonem, qui reftrt uerticem noſtrum, ut ille ſoli mostum in parallelo,& umbræ ultimæ diſfiniunturlineis tenentibus ad meridiem, ut decima& uige-ſima tertia. igitur ſol eſt in ſeptentrione. Et ita depaxietibus oſtendit experimentum,& uenti ſeaquuntur eandem rationem. Et niſi quis hec intelaligeret deciperetur. Et ſub hoc latent magna ſe-creta: ſcilicet quod propter hanc canſam errati-ce ſunt effcatiores in oriente et in occidente, imin alijs punctis quando ſunt extra circulum æqui-noctij, quam in circulo mediæ noctis, quia tuncſunt è regione nobis: ex in circulo uerticali, e isaxe. Et in circulo mediæ noctis, quàm in circulomeridiei. Et ibi eſſent debilißimæ niſi eſſet aſpe-ctus rectus. Dicit ergo, quò d ſi eiuſmodi urbes fuerint protecte à meridie,& expoſitæ uentis per totum bed, aquæ erunt duræ,& reliqua quæ ſe-quuntur.

Diuiditur autem Textus in ſeptẽ partes, quasrum primam expoſuimus. Secunda eſt, quòd di-cit, aquas duras& frigidas dulceſcere, loco eiusquod dixerat ſupra, eſſe multas& ſubſalſa,&ſhyeme ualde frigidas, quomodo ergo poſſunt eſſefrigidæ er duræ dulceſcere? Alemanus dicitquod dulceſcunt reſoluta parte tenui à gelu, ſed

hos

TUuʃã