134rus, e in doloribus uehementibus. Demum in carie ois, ut in libro de Fracturis,(s. Par. G. Epid.Tex. 7. Inter reliquos apponam quæ ſcribit deaſcite, libro de Locis in homine,(pag. 10.) vbilicet uideatur loqui de lienis uitio, tamen, ut depre-henditur ex ſenſu uerborum, de aſcite agit. Verbav igitur ſunt hæc: Medicamenta in potu exhibenda„ ſunt quæ aquam purgent,& edulia quam pitui-„ toſiſima offerenda. Si uerò neq; ſic leuior fiat in-urendæ ſunt cruſtæ quam tenuißimæ, et quam maximè in ſuperficie, quo aquam cõtinere poßis cir-cumcirca umbilicum,& una in umbilicum,& e-mittere ſingulis diebus. Cum enim morbus periculoſißhimus ſit in his periclitari oportet. si enim ſucceſſerit ſanum facies: in minus quod etiam aliasfuturum erat idipſum perpetitur. Cæterũ in puesro hydropem ſic curare oportet. Partes tumidæ& aqua plenæ aperiendæ ſunt ſcalpello,& fre-quenter ac parum educendum eſt. Educendum aistem eſt a ſingulis corporis partibus& fomentisutendum,& ſemper locum apertum unde eduxeris calfactorio medicamento illines.

Quod uero ad decem dies extendatur hæc cu-ſtodia, morem uidetur ſequutus Philoſophi quiquærit, cur homines ad decem tantum nume:rent?& multa cum adducat circa hoc, nihil tamẽeſt proprium, neq; enim alij numeri in ſe ducti rotundi euadunt, ſed formam mutant, præter quinarium, ſenarium& denarium, hi enim ſoli in ſei-pſos redeunt. Ergo quæſtio hæc mathematica eſt,nec ad præſentem diſputationem attinet. Hippo-crates autem ſtatuit numerum hunc, quoniam adSolis curſum pertinet, cuius tertia pars eſt diesC XX. Huius tertia pars terminat acutos mor-bos, quem numerum ſi diuiſeris per quatuor, quieſt numerus temporum anni, prodibunt dies de-cem. Eſt enim ſapientis, ut Philoſophus ait, e artificis uniuſcuiuſq; proprium reddere rationemex principijs artis: medicus autem à naturali phi-loſopho accipit principia ſuæ artis, non d mathe-matico, ideò debet reſpondere per principia Philoſophi naturalis ad quæſitum. N

Reſtant modo diſfcultates duæ magis neceſſasrie, quoniam in præcedenti ſolũ quærebatur causIa, in his ignota eſt cauſa& effectus: ſcilicet aniſtud idem ſit intelligendum de uenæ ſectione, quæeſt quartum præſidium potens. t an uſio ſit periculoſior ſectione: iſm plurimum faciunt ad medi-cinam. Hippocrates primum prætermiſit, ſecun-dum breuitate inuoluit. Pico ergo quòd cum Hipbocrates ſua ætate magis re formidaret ſectionem

IN HIP. 5B AE R E,

ACIS rr Ton:uenæ, quam purgationem: ergo multo minus lalam feciſſet in his temporibus, quàm medicamenatum purgans exhibuiſſet. quoniam ut aliàs declacratum eſt,(2. de Fracl. Tex. 27.& 29. Et 3.eiuſdem Tex. 48.& 49. Ineq; in ftbribus, nequsin magnis fracturis mittebat ſanguinem, ſed po-tius exhibebat elleborum& inedia ſumma utebatur quam uellet ſanguinem mittere. At in interioribus inflammationibus ſanguinem mitte batob maximam neceſitatem, ſed neceßitas nulli legiſubijcitur, ergo quanquam abſtineat à medicaamento in his temporibus& decem proximis diesbusꝛet medicamentum ſit minus uerendum quamſectio uenæ:tamen in his temporibus ac terminislicebit mittere ſanguinem. Atq; ita habes diſficillimæ quæſtionis ſolutio nem, quæ oritur ex neceßiskatis maioris cauſa. In ſeneclute tamen Hippocratis magis adhæſit ſectione uenæ, quia uidebat cagros nolle pati exquiſitam illam inædiam. vndeetiam in periculo Phlegmonis mittebat ſangui-nem. Et ex hoc patet concordia Hippocratis, Gasleni,& etiam Eraſiſtrati: omnes enim bene diceabant& bene faciebant, ſed diuerſa ratione: ſciliscet iuxta ægrorum abſtinentiam. Sed ex hac ruraſus alia deriuat. Dices enim, quomodo ſectio uene in quartana( in ſua Empirica cap. de Quarta-na.) fit in hora coitus lunæ, ut multi ex hoc auxi-lio B. Fauentini ſeruati ſint? Pico primum quodlla coniunctio non eſt hic nec alibi poſita ab Hipbocrate. nam certum eſt quod eam nouit, ut in liabro de deptimeſtri partu,& uulgus omne& populi c Hebræi, nec ipſam excipit, ergo illam nonuoluit eſſe obſeruandan. aut non adeò ut impediret. Secundò dico quòd ſectio illa uenæ parua eſt,imò exigua, ut non poßit corpus debilitare. Dicodemũ quod hæc eſt cura propria, in qua aliquan-do facimus totum oppoſitum eius quod ficere cõ-uenit, licet omnia habeant cauſam,& ſi habentcauſam, habẽt etiam rationem. ratio enim eſt cauaſe inuentio:ſicut de ſectione uenæ ſaluatelleæ ſiniaſtræ manus hora aduentus acceßionis in eadem fabre: quæ ſi ſæpius fiat curat eam, ut refert Valeaſeus de Taranta,(lib. y. cap. 1a.) per hoc enimintercipitur putredo& calor diſſoluitur pro acaceßione futura. Demonſtratum eſt autem aliasquod febris intermittens cum una acceßione deſerit, ſanatur homo ex ea niſi aberrauerit: et ut meadicus diligenter caueat. De inciſione uerò&uſtione dico, quod uſtio eſt deterior propter ciracumiacentia, nam in inciſtone incidimus ex pracidimus quod uolumus, in igne urimus etiã quodno lumusz