136 IN HIP. DBE AE RE,rat ſpecie, ſerundum antiquos ab alis animalibusimo genere, ut alias dixi, nõ ob temperiem ſed modum miſtionis, ex differentiam ac diſtntia ab ele

mentis non tamen tant poteſt differre temp era

mento ab omnib. magnis animalib. ut bene proueniat in regionibus. in quibus nullũ aliud magnumanimal prouenit. Pifferũt enim animalia inter ſeA generatione, et ab homine in quatuor: primũ intemperie, uelut homo eſt natura calidus et humi-dus. anguis quuntiuis magnus eſt ſiccus ſiſit par-uus, etiam ſtigidus. Secũdo ob miſtionis modũ, dequo dixi alias, ut elemẽta lapides ſeu metallica metalla, plante, animalia exanguia, ſanguinea et homines. Et ralione cõpoſitionis etiam ut anguis habet paru caput, eſt ſine pedibus: homo cõtra,demũ anima ipſa qua homo rationalis eſt, tametſiſus multũ in trib. prioribus ili proximus plus di-tat ab eius natura canis, qui& cõpoſitione&temperamento illi dißimilior, miſtone allt ſeu elementorum hebetatione, atq mutua fractura pareſt. At dices,. i Aphor.(com. 15) ffrigus ambien-tis efficit calorem naturalem ualidiorẽ ad omniaopera: dico quod duplex eſt diſcrimẽ imò triplexprimum d magnitudine. Secundum à perſeueran-tia Tertium ab ætatibus,& ſexu à magnitudine,quia ibi flippocrates, aquo Galenus ſumit, loquitur de Hy eme in ſua regione, cuius frigus primumnon eſt magnum in comparatione ad reliqua tempora. Sicut frigus regionis bo realis ad auſtrale, etmulio minus in regione Hippocr. que temperataerat. Secundum quia frigus regionis eſt perpe uideo uincit temperiem humanam non at tempo-

ru Tertio quia frigus repionis uincit calorem na

turalem in mulieribus, in pueris, in malo habitu:at nd in hyeme uel tempore cum alternet. cũ ergohabitantes in Scythia magnũ perpetiantur frigus& aßiduè& in etate puerilis et in mulieribus, inquib. refrigeratur uterus, et dũ ſunt prægnãtes, etin curribus degãt incõmod ſatis, et plerꝭq; abſqʒigne certe cum pauco, neceſſe eſt ut animalis ipſa,e magis homines paucam ſobolem e obbeſamhabeant. Et ob id in fœcunda illa gens fit.

Sub ipſis em̃ urſis Ripheisq́; montibus.] Docet hoc ipſo tria quod ffigus maxi

mum adeſt ob utum Boream qui ſpirat: ob ſolem a

im becillem: ob id alt hæc duo accidũt quoniã ſuburſa ſunt cœli,& ſib Riphels montibus in terra.vrſe duæ ſunt in cœlo, maior qud uocant currũ,temo enim pro cauda habetur, mirumq; cur elegerint urſam, quæ natura caret cauda ſaltẽ oblõga,cum in atris caudam longißimam ei tribuant. Sed

Aa vis ET Loels

hoc fecerunt, quoniam urſi in in ea regione benedegunt. Duarum urſarũ minor longè propior eſtpolo quam maior. Scythe igitur tam propè polũſunt. et utrãq́ interiacẽt urſam, indeq́ in frigidißima ſunt regione. Ripheorũ montiũ meminit ptoslemæus(y. Europ · Tab.) Sarmatiæ Europæ desſcriptione, quorum latitudimẽ ſcilicet diſtantiumab æquinoctij circulo ponit par. L XII Llongitudlnem a rortunatis Inſulis l Vll. cum dimidio, dicti afx, quod eſt oͤp lun ſeu impetus, ut Seruio in dsorgicis(3. Georg.)placet, quoniã perpetuo uentiflant omnes horum meminerũt. olinus appellat(cip. 2 f. R ipheũ iugum. Pomponius(cap. 1.in 2. lib. straboc(lib. 7.) virgilius(Georgie. 1.)quoq; hos in Scythia ſtatuit:Mundus ut ad Scytbiam Ripheacq́ arduus iacet.poteſt aſcribi h poſt r ob Græcam dictionem,Latini tamen etiam ſine illa ſolent ſcribere. Apponunt& ibidem quamuis non Hipp ocralis Boperborearum. Virgilius(3. Georg.) 8Qualis ly perboreis aquilo cum denſus ab oris.Dicti ab Hyper et Boreas, quaſi quod ab ils Boreas uentus flet, ut etiã Seruio( 1 O. Aeneid.) pla-cet. Horum meminit Ptolem.(lib. 5. tab. i.) in Sarmatia Aſtatica& fluminũ ex eis orientiũ, ſcilicesTanais& Rha quem Volgam dici ſuperius ffirmauimus, ſed poſtriores negant hos ex montibusnaſei, qui potius Matthias Amichou et Sigiſmundis ile, de quo ſupra ali eſt ex planitie, qui etSebaſt. Nunſterus(lib. 4. pag. 98 5.) in ſua Geo-graphia negat tales eſſe montes in Septentrionaliplaga. Conſtat alt eſſe mõtes quibus aßidus ſpirant Borec, Ex ideò iy perborei:& à quibus ſistus uiolenti defludt, forſan a poſteris uocati Cerani, Corace. Polem.(2. Aſiæ Tab.) hoc modo di

Wperboreĩ m.

ſponit tanquam Hhyperborei maximè ad Septentrionem poſiti tendant ab occidente in orientemrecta, Riphei occidentaliores ab orientali ſepten-trione ad oceidens meridionale. Hippici ſuaſi eaquidiſtantes ſunt Hyperloreis, ſed lõge magis meridionales. equidiſtant ceraunij Ripheit ſed lageorientaliores, ut differre à ceraunijs uideãtur. Corarum aũt mons Hippicis eguidiſtat e kyperboreis, cum tamẽ propior ſit meridiei. Nec uolui dxiſſe ut oſtenderem. Ex eſſe I perboreos G Re-

pheot,& ubi ſint& qui ſint, et quoamodo uocestus.