5ſi

i-

PRO

cibus ſuperiorem eſſe intelligunt, detraham. Quid magis mirumdicent hi? inſanit, ſenex eſt, omnia euertere conatur, gloriam ina-

IVST. AT clAr cARADIN 263

nem quærit: putat nos nullos eſſe, ſeu conſidat in ſua illa Dialecica, ſeu in dæmone aliquo, quem perſæpe habere illum diximus,ſed credere nolunt homines. Si ſectio uenæ tollatur medio, o-mnes ægri perituri ſunt. O mirã rem? certe id nos diximus, finemn altæ ſapientię amentiam eſſe& inſani am: eosq́; quidæmonibus aures præbent, ſinem ſortiri miſerum& infelicem.Heæ ſunt exclamationes iſtorum præclarorum onocephalorum,Coſconiorum Calidianorumq́; ſiue malis eos Philonides appel--lare, qui de ceruicibus ueſtris diſputant non ex lege, aut legis in-terpretatione, ſed arbitrio, mala conſuetudine, furore, nulla certaratione. Affirmãt Hippocratem hoc uoluiſſe, noluiſſe Galenum:neminem eſſe qui non mittat in putridis febribus ſanguinem. Eſtillud præclarum elogium ex undecimo Artis curandi, s AL VB ER.IVA EST IN TEBRIBVS vzNA INcibpERE NON coNTINEN.riErs oo, ISRVà BTIAR ATS ONE VS Av As PyrRELc Hy NOR cONcirAr. Sed ſi oſtendero neq; Hippocratemhuius fuiſſe ſententiæ, neq; conducere homini febre putrida laboranti ſanguinem mittere, nec antiquos huius fuiſſe ſententiæ, per-

nicioſamq́; eſſe uenæ ſectionem

nec Galenum omnino tam co-

luiſſe ut credunt, ſed& ipſum declinaſſe quantum potuerit, adedut etiam ex illius ſententia, uix uni aut alteri, ex quadraginta ægrismittere cõueniat ſanguinem, quid poſtmodum de antiquo hocucterno dicturi ſunt: aut quicquam remiſſuri de hac conluetudi-ne aded exitiali:ſeparabo hic inquam phlegmonũ cauſam, in qui⸗-bus tam in ſecãdo uenam aberrant fermè emper quam in febri-bus, quod omnino ſecent, ubicunque ſecuerint. lam tot annis liti-gant de uenæ ſectione in phlegmonibus,& concordiam habentante oculos, nec eam uident, quodq́; nos una charta comprehen-dimus clareè, dilucidè& ex omnium cõſenſu, ipſi plusq́; mille charis conſumptis, indiſcuſſum& magis dubium relinquere quàmantea, ſed de hoc in ſecundo de Dentibus. Sectionẽ uenæ in phlegmonibus internis conuenire plerunq; fateor, ſed errart omnesmedicos de loco cõtendo. Si recte illã adminiſtrarint reliquis for-tuna& caſu contingit, ut pleraq; alia. Sed de febre contentio nũceſt nec omni, ſed putrida tantum, nam ut neq; in hectica, neque in

cphemera ſecare uenam quiſquam eorum uelit, ita nec nos. fi quis

ebre ex ſanguine antequam putruerit laborauerit, omittendam

omnino cenſemus

Dubitatio eſt de ardentibus& cõtinentibuscum

Cap. 1 5.