RARITEIT'-KAMER. IBoek. 47

Hier mede komt meest overeen het geene my verhaalt is door Radja Salomon -, Ko- Een anderning van Adimantutu , behalven dat hy zegt, dat het alleen op Solor valt, gelyk ook daarvan.de Soloreezen zelfs bekennen, dat 'er maar eenige gestagten onder hen lieden zyn, diehet weeten te bereiden. Het zyn lappen als vleeseh, aan de klippen wallende, on-der rondachtig, boven met lange tepels of vingers , rood van koleur, gelyk de voor-fchreve gemeene, in Amboina wallende, wit óf lyfverwig zyn. Men heeft 'er twee ibor- Met ^ten van. De eerste en beste is als men de geheele lappen afrukt, daar zomtyds de voorgaandeklippige wortei noch aanhangt, opkookt, in lange stukken of riemen inyd, een duim mee ^ gelyk 'breed als teenen van lym : van- buiten zwart, van binnen uit den Zeegroenen, enzwarten gemengt als donkere lym, taai, zeer bitter en brak van imaak. De anderesoort is in Bamboezen als klonteren van droog bloed, ziltiger dan het voorgaande, minbitter en stegter. Dit word gemaakt als ze het kleen en groot door malkander stam-pen of kooken, én in Bamboezen gieten als boven,

Uit het bovenstaande verhaal bestuit ik dat deze Soloreeze vleeichlappen, anders nietzyn dan een soort van de hier vooren beschreeven Tethyïs van de Amboinsche meest daarin verschillende, dat ze rood zyn, van binnen bloedig en bitter van smaak.

De bitterheit trekt zoo klaar naar Slangenhout, dat men zeggen zoude eenig iclirap-zel of sap van Slangenhout onder dit bloed gemengt te zyn, doch ooggetuigen hebbenmy verzeekert, dat de bitterheit aan dit vleeseh natuurlyk is.

Haar naam in ’t Latyn is Samuis Relille , in’tMaleits Uara Be lil lí , te wecken, het Idaar bem ‘opgekookte bloed ’t welk men in Bamboesjes verkoopt, omtrent een hand lang en een -waarom.duim dik, maar het gedroogde vleeseh hiet Tdagin Belilli , ’t welk men verkoopt inkorte riemtjes gestreden, een vinger lang en dik.

Men vind het nieuwers dan op de voorschreve plaatzen, en word meest doör de Bor-tugeezeïi op Bijsan en Barentoeque woönende, aan andere Natiën verkogt. De Solo-reezen worden ook beschuldigt, dat ze het c Dara Belille zeer vervalschen, ’t welk ech -Enhoedbe-ter meest daar in bestaat, dat ze het in ’t kooken niet genoegzaam schuimen, met vuilig - reidword 'heit en aí in de Bamboezen gieten, wanneer het noch niet dik genoeg gekookt is, waardoor het komt dat de Bamboesjes dikwils half leeg zyn, het bloed in ’t knauwen zan-dig, zeer brak, mët weinig bitterheit. Dit Medicament is door de Portugeezen in A een Ge-groote achting gebragt, en hetopregte Wordredelyk dier verkogt, van 't drooge bloed,

't welk in de Bamboesjes steekt, snyd men een schyfje af de dikte van een mes, en y obr koort „de grootte van een dubbeltje tot eene dosis. Dit wryft men in stappen Aracq, of by.àkoortzen in stegt water, en drinkt het aldus in. In'teerst smaakt het zeer ziltig, dochniet onaangenaam, schier als het Sineesche Bölatsjang , waar úit men doopen maakt -daar na word men een klaare bitterheit gewaar, die naar ’t Slangenhout trekt. ZyneVoornaamste kragten zyn in heete koortzen, die het door een geweldig Zweeten ver-, dry ft, maar men moet zig 3 of 4, uuren naar ’t inneemen voor drinken wagten, wantdaar door word het zweeten belet, al Zoude men grooten dorst lyden, die ook gemeen-lyk volgt op ’t inneemen van dit Medicament. Voorts word het gepreezen regens pleu-ds, of steeken inde zyde, krimping des buiks, Boord enMordexi, die van overloo-pende galle haaren oorsprong hebben : als ook regens ingenomen venyn, komende2 yn reuk en smaak niet qualyk met Theriac overeen. Men roemt het ook tegens persthng, doch daar heb ik geen ondervinding van, gelyk wel van de voorgaande -, staat°°k noch te letten, dat men na ’t inneemen in’t naaste eetmaal geen Limoenen of eenigez uurte nuttigen mag, want dit zoude doodelyk zyn. Als het de Portugeezen tegensVenyn gebruiken, zoo doen ze de Wortel Luffa Radja daar by: doe het de eerstemaal Een Katjein Jappan gebragt wierd, was het in zul ken aanzien, dat men voor een katti, of 1 en 1stuart pond van dit bloed, 100 Tail Silvers, of i 2 5 Ryksdaalders kreeg, maar daar^^-na als de gierigheit te veel inbrak, wierd de markt bedorven , en het Medicament

veracht.

XLI. HOOFT-