latinische und sabinische GRÜNDCNGSSAGEN. 399
Faunus zu der Gruppe Jupiter, Vesta, Mars noch verständ-licher wird.
Eine ähnliche Gruppe — aber ohne den Fuchs — istdas Symbol der Gründung von Lanuvium, 1 Und dieseSage mag hie? wohl ursprünglicher sein.
Wesentlich verschieden wird die Gründung Praenesteserzählt. Die Schwester der ,Digitier‘ gebiert hier von einemin ihren Schooss gesprungenen Funken 2 den Caeculus, dersodann ,in foco ‘, 3 ,iuxta ignes 1 4 als ein ,pignus flammarum 16gefunden, wird.
Nun heisst Caeculus ein Sohn des-Vulcanus, 6 eine Ab-leitung, die seine Feuernatur ausdrückt, aber im übrigenwohl mit Recht schon von Schwegler als graecisiereud be-zeichnet worden ist , 7 und der Schwester der Fratres Digitii,
*
1 Es ist diess ersichtlich aus Münzen des L. Papius Celsus (geprägtzwischen 705 und 709, Mommsen Gesch. d. röm. Münzw. S. 651), dieauf dem Revers den Kopf der Juno Lanuvina, auf dem Avers in derMitte ein Feuer, rechts einen Wolf mit einem Span im Maul, linkseinen Adler mit den Flügeln das Feuer anfachend zeigen, Eckhel, D.N. V, p. 267 sq. Riccio, le monete delle ant fam. di Rom. p. 162 n. 2.tav. 35 n. 1. Panofka, Terracotten- des k. Mus. zu Berlin 1842. 4. p.34 ff. Schon der Umstand, dass in Lavinium noch ein Fuchs bei derGruppe ist, scheidet diese Lanuvinische von der Gruppe in Lavinium.
2 S. Serv. Y. Aen. VII, 678: Praeneste —. Ibi erant pontifices etdii Indigetes sicut'etiam Romae. Erant etiam duo fratres, qui diviappellaBantur. Horum soror dum ad focum sederet, desiliens scintillaeius uterum percussit; unde dicitur concepisse. Postea enixa etc. Vgl.mythogr. Vat. II. 184 p. 136 ed. Bothe.
3 Cato (s. d. schol. Veron. z. V. Aen. VII, 681 p. 99, 6 Keil; Cat.— reliq. ed. Jordan p. 13, 22) in originibus ait Caeculum virgines aquampetentes in foco invenisse ideoque Vulcani [filium eum exjistimasse, etquod oculos exiguos haberet, Caeculum appellatum. hic. collefcticiis]pastoribus urbem Praeneste fundavit. Vgl. V. Aen. VII, 678 sqq.Rationalistische Umdeutung beim Myth. Vat. I. 84 p. 29 ed. Bothe.
4 Solin. 2 p. 9 6.; Serv. a. a. 0.
6 Mart. Cap. VI § 642.
6 So bei Cato, Verg., Serv., den Mythogr. a. a. 0. Mart. Cap.a. a. 0. nennt ihn ‘Ulyssis nepotem’.
7 R. Gesch. I S. 715 A,. 5.