( CLXXXIII )
„ altro poco in camera, non si sarebbe potuto più aprir 1’uscio.„ Destato se n’uscì di Camera, e andò da Pomponiano, e da„ quelli altri, che stavano desti, e si consultò fra di loro se si,, dovesse o restare in casa, o uscire allo scoperto : impercioc-s, chè dai continui, e terribili tremanti le case tentennavano,5 , e quasi staccate, da’fondamenti pareva, che andassero in quà, e„ in là. Si tornò adunque allo scoperto ; e in vero si avevapau-„ ra delle pomici , ancorché fossero leggieri, e riarse ; e perché„ potevano far sprofondar le case, si credette, che questo fosse>, il miglior partito. Questa ragione adunque fece uscir di casa Pli-„ isso: gli altri furono più tosto stimolati dalla paura. Si fascia-si rono il capo con de’ guanciali , e questo tu fatto per difen-ss dersi dalle sassate. Già si era altrove fatto giorno : ma quiviss durava ad esser notte più nera d’ ogni altra notte, e assaiss buja, per illuminar la quale ci vollero molte torce, e moltiss lumi. Si risòlvette andare alla spiaggia del mare, per vederss da vicino quel che il mare faceva ; ma questo continuava adss essere tempestoso, e contrario. Quivi si meste Plinio a sederess rinvoltato in una tenda ; e di nuovo chiese da bere 1' acquass fresca . Quivi le fiamme, e il puzzo dello zolfo, che dalless fiamme era uscito, messe in fuga parecchi ; e fece riscuotere Pli-ss nio, il quale appoggiato a due servitori si rizzò, e nel me-ss de fimo tempo cadde in terra , siccome io penso , per essergliss mancato il fiato, e per eliser restato soffogato.- imperciocché55 era stretto di petto, e pativa di respirazione, e spellò si sen-’5 riva dentro come bruciare. Subitochè si fece giorno (che ve-
„ niva
3ar
t !P ùnerìbus , mixtisque pumìcibus oppleta surrexerat , ut fi longror in cubiculo moraCxitus negaretur - Excitatus profiedit , seque Pomponiano , ceterisque , qui pervigila-t! se/ teddit , in comune consultarti , intra tetta subfijlant , an in aperto vagentur . Piam.
r ' S i vajlìsque tremoribus tetta nutabant , & quasi emota sedtbus fui f, nane bue ,qui'" *^ uc abire , aut referti videbantur . Sed dio rurfius quamquam leviam , exesorum-q.' .l'Umicum casus rnetuebatur , quod tamen malorum collatio elegit , & apui illunilin te e - ,n ratta ratìonem , apud alias tinnirem timor vicit . Cervicitlia capitibus impostinon, c °nstringunt . Id munimentum adversus incidentia fuit. Jam dies alibi, illic noxb} i ‘* t>Us nottibus nigrior , denfiorque , quamquam faces niultae , variaque lumina salve -qu 0 fi Pfacuit egredi in littus , & ex proximo adfpicere , quod jam mare admitteret ,seq] t a dbac vaftum , & adversum permanebat : ibi super abjettum linteum recubans’n at que iterum frigidaiti popojcit hausttque. Deinde ftammae ,fiammarmnque prae-^ u obv* S °dor sulphuris alias in fugam vertane , excitans ìllum , qui ìnnixus fervis^ r uls S a dfurrexerit , & slatini concidit ( ut ego confetto , crajsiore caligine spirita oh -x u S clausoque Jlomacbo , qui tilt natura invalidar , & angustus , & frequenter in -‘Jluans erat . Ubi dies redditus , is ab eo quei» novissime viderat tertius , corpus