LIBER SECUNDUS.

137

inde introductis ornat, & sententiamsuam variis , iisque firmissimis ratio-nibus confirmat.

Nec ullus unquam Epieuraeae Philo-sophicE adversarius effugiet ista argu-menta, quibus a v. 729. ad v. 1021.demonstrat Semina Coloris , Odoris ,Caloris, omnis denique qualitatis, &sensus esse expertia : Originem sensusIpse, fateor , non recte explicat, atsensum Animalium sensilibus Princi-piis ( quod unum in hoc libro agit)minime deberi, eo , quo Lucretiumdecuit, acumine persuadet.

Quod denique a v. 1022. adv. 110;.Innumerabiles Mundos extruit, hocetiam ferri potest, si aliquem Archite-ctum adhibuisset- Sed quis credit exAtomorum concursione fortuita huncmundi pulcherrimum ornatum esseperfectum ? An cum machinationequadam aliquid moveri videmus, «tSphaeram, ut Horas , ut alia permul-ta , non dubitamus quin sint opera illarationis : Cum autem impetum Coeli

cum admirabili celeritate moveri, ver-tique videamus , constantissime confi-cientem viciffitudines Anniversariascum summa salute & conservatione re-rum omnium , dubitamus quin ea nonsolum ratione fiant, sed etiam excel-lenti quadam divinaque ratione? Quodfi Mundos efficere potest concursus A-tomorum , cur Porticum , cur Tem-plum, cur Domum non potest, quaesunt minus operosa, & multo quidemfaciliora ? Hsc Cicero Providentis gra-tiffimu.5 vindex.

Demum ä v. 1104. ad v. 1172. Mun-dos innumerabiles quotidie nascentes,L intereuntes contemplare, & BeatumTe judicabis, I.ector, qui inter tottantasque ruinas integer manes & illae-sus : Interim ridebis lactentes istos, &senescentes mundos , modo fame ene-ctos , modo pinguedine nimis obesos.Certo enim certius , tum perire omneLucretii acumen cum Providentia: ad-versetur.

Finis Libri Secundi.

."Ai

1 mmm

mm

15

LIBRI