76ANNOTAT. IN II.IN LIBRVM SECVNDVM STRA-BONIS ANNOTATA, INTERPETIS.TQVI à Meroes. J'ἀπὰ& amplius annos nonnulla aetatem ferant. Ego reposirμὴν καὶ κὰρὰ κὰ leg ? dum duxi, pro quoριγένταν, qua uoce & alibi usus est Strabo, & hîcle-erat λν. Et pro Αμινσον reposuigitur in Xρμς παρεθειαες siue epitoma Strabonis, non eaἈμισόν. tametsi ita identidem scrimodò quae excusa typis est, sed & in uetustißimo & an-beretur.tiquißimae ac rarißimae formae litteris scripti in membraDeinde montana quaenis codice eius operis, qui est in bibliotheca electoris PaI 11IqUe. J δὲ κὴν ὑρκανίαν δὲλατταιlatini. Ibidem semper Apία cum diphthongo scribitur.ὐπε δεσις. legi non ὑπὸ, sed uni, secutus locum quiSed & Σακασούνη alibi est, non Σακασίνρ. quod genuspaulò post sequitur, ubi hoc ipsum uocatur ἑ ἑνὶ τὴνuarietatis in rebus geographicis non est in frequens. PauΚαππίαν ὑπὴραστις. intelligo autem iter à Colchidelo post Καππαάλοκιας Iὰ πρὸς τορς. scriptum eratad Hyrcanum mare, quo superandi sunt montes Moschiκαι pro τὰ. non obscurum hoc, sicut & id quod qpανο-ci. & sic cum hoc in libro, tum aliâs utitur hac uoceροιας scriptum est pro φανασετορίας.Strabo.7 ἔσι δὲ Βάκτα.] Legiθακτουν οὐ τεχρκα-2 Non ob solam. Jοὺ ψιλὴν διαφωνίαν. no-vices: Locus est & admodum perplexus, & depra-b'ἀπερέσιster codex habebat ὑψιλὴν, nimirum hoc erat emenda-uatusop quid: re Aldinam lectionem, quae habet ὑγιλὴν. undè colli-3 Puluino remigum. δὴνπερεσιῶ πῶαπλη-gendum potius erat, id quod non primi nos depraehen-cίον. Interpres nauigium uertit, nescio cur. Meaedimus ac restituimus, sed ne ueterem quidem interpret-uersioni suffragatur Suidas, et si ἑπειρεσιον ὑσι, ὑσπ-tem fefellit.ρετησιον legitur ibi. Sed Pollux disertè ita ut ego uerti3 Euidentia.] ἐνάργδα. Sic legit etiam inter-interpretatur lib 1. cap. 9. & idem puluinar in conui-pres, non ἐνέργεια, quod huc non facit. Loquitur autuio ὑπερίσιον nocari testatur initio ferè libri sexti: utde instrumentis Geodaeticis.si uelis, liceat uocem remigum expungere. Iam Eu-4 Itaque ne illud quidem rectè pronunci-stathius in Odys. A. 559. disertè docet ὑπηρὼσιαν scri-at.] 15 ad 'EXEIVος ευλγειτο. uerba haec ita pu-bi, e uocabuli ἐράσσω in ἱ mutato & idem in eius ope-to legi debere. δις οὐδ᾽ ἔκεῖνος εὖ λέγει (aut εὐλris θ. 191. ait ππρέσιον antiquis dictum ἐφ ἢμαθυν-γεῖ, quod tamen idem significare oportebit, et exemploτιρ ἐρεται, cui insident remiges.probare nullo possum.) κὰ atque hoc κὰ refertur ad ea9 IX millia.] addidit interpres, & CC quod nequequae inferuntur δὲ οὐ ἐιμὴν πραλλ. Non sequitur (in-in nostro codice reperi, neque in Aldino. & ualdè metuoquit) nos, quia haec nesciamus, ideò etiam ignorare line-ne plerique spaciorum & interuallorum numeri incertioam parallelum esse &c. πρόσκια mendum erat illustre,res sint atque deprauatiores, quam ut nisi iusta institutapro πρός σκιὰν.Le commentatione agi de ijs poßit. Quo ego puto posse su-5 At qui iubet. Diu me hic locus torsit, ita scri-persederi labore, locorum interea temporis consignataριυς. ἔὰν δὲ κελεύων ὡς οἱ ἄρ καῖοι ἔκεῖσε ι�ίπειν.latitudinis longitudinisque ratione, unde demonstrari pos-tamen non dubito me eum restituisse pristinae integrita-sunt distantiae. Itaque minus fui hîc scrupulosè soliditus.ti. Hoc enim uult, eos qui probabiles ab antiquis dis-paulo post pro ταραστανικῷς reposui καραιτακκνῆς,sentiendi causas habent, in ijs quae prorsus comperta nonex ipso Strabone & alijs.sunt, ac de quibus pronunciare non habent, liberos ad-10 Membra. ζΜελη. differunt pars & membrum,huc esse. qui autem omnino se antiquis addicunt, eos ad-quatenus pars est quiduis respectu totius: unumquodquestrictos esse in ea parte.membrum ut pars totius, ita ipsum quoque totum quod-6 In uasis non picatis etiam per tres aetadam est, & suos terminos proprios habet, quibus cir-tes.] Eïs θιετίαν παραικύειν ἐν ἀπιτττωοις. scriptumcumscribitur. ἑ μὲν κατὰ μέλη.] Omnino sic le-erat ita. Sed ἀπιτὴντοις legendum nemo non poteratgendum, non μέρὶ σἐκατήρα patrio, non dandi casu.eruditus uidere. Reliquum interpres uertit tres hominisII In ipso meridiano.] επὶ μεσπμβρίαν.aetates, & exposuit nonagesimum annum. De aetate an-ego euidentiam secutus sum. & haec uerba si ita scripsitnotaui alibi: & apud Herodotum in Euterpa monstra-Strabo, idem significant atque, u nosten μεσμμβρινοῦ. Caete-γενεὰς tur tres à γενεὸς seu aetates esse annos centum. Sed piςrùm quod sequebatur οὐ δεῖ τῶν &c. particulam ne-τίαν non est nisi triennium, certè non magna aut admigantem sustuli, planè sententiae huius loci atque doctrinaelib. 14. cap. 4. rabilis uini aetas, cùm Plinius ad CC. annos durare quae-repugnantem. eandem inferius omissam ante πολύῦ-dam uina prodiderit: & nostratia etiam uina ad 10. Eo.λατους φησί, reposui.21 Cul-