AT

M

„. ð d*

*

*

r e ee e e ee

*

3

PRO IITVST. I AI cIAN cAR DI A. 25 5ſint niſi rariſsimi perfecti, idq́;& nos fatemur: illud tamen ut ne-minem bonum eſſe fateamur nũquam admiſſuri ſumus. quod&in gemmis& in lignis& in artificijs cæterisq; apertè uideamus,multa uideri bona, pauca præclara fateor eſſe, ſed neminẽ ex iſtisquos uulgus ſuſpicit, aut qui tota urbe diſcurrunt, qui ſe iactant,plures habere ægros, qui ex arte ditati ſunt. omnes enim hos pra-uos fuiſſe neceſſe eſt quòd ars ipſa difficilis ſit ipſi uerꝭ cum plu-res ſuſcipiant curandos, neceſſe eſt& ut ſine ratione, ſed uſu quo-dam illos curent,& ut in pluribus aberrent, unum ex ſcriptis pro-bo. Iachinum, ſi modo uita& exercitatio ſeriptis reſpondet. Sic& in Gallia, Germania, Hiſpanijs ac tota Italia honi medici erunt,non tamen medici nomine digni. Et ut uno uerbo complectar,plures boni eſſe poſſunt, nulli eſſe uolunt, nec forſan ego ipſe.Nam cuiuſcunq; qui perit ſub conditione& ignoratione eorumquæ inter ſummam eruditionem,& hanc in qua nunc uerſanturcognitionem, nonne necis rei ſunt: Quid ergo illis prodeſt quodCelaris aut Pontificis aut Regis medici ſint, cum ob ambitionem& contentionem homo perit qui ſeruari poſſet legibus obnoxij:Quid prodeſt eruditio& ornata oratio cum in aftero nullus ſit,in reliquo quòd ignoratis ægri pereant,& uos periclitamini:lamuerd quis fuit ætate noſtra inſignis medicus, qui principem ſuumconſtanti ualitudine frui docuerit, aut demum nõ occiderit? Cauſantur eorum contumaciam: ſed quid illos detinet apud eos quiparere nolunt præceptis artis, præſertim tanto cum periculo infamier atque dedecoris: Auaritia inexplebilis& ambitio improba.Poſſemus credere culpa propria principes perijſſe, ſi non tam frequens eſſet hoc exemplum, ut ſi in aliorum cura feliciores eſſetisquàm dominorum. Omnia alia norunt noſtrę ætatis medici prę-ter id quod conduceret, eloquentiam, Græcas literas, architectu-ram. plantas. alius aulicus perfectus eſt: ſed nil melius quàm do-los maledicentium& aliorum contemptum. At dicent, nonnullipauperes ſumus, uictum quęrere cogimur:concedo uobis ut ex-erceatis artem eo dum, ſed ita ut ſemper ſtudijs animum intenda-tis: curetis ne quicquam utilium ad illam lateat, quotidie proficiatis in melius, memẽtote uos eſſe homines, uos eſſe Philoſophos,uos eſſe Chriſtianos, quantum debeatis arti, quantum fidei ue-

ræ, quantum humanitati. Relinquatis uoluptates inanes, ſtu-dium ambitionis, ini quæ opum uirulentarum, facundiæ ſuper-uæ: ſint uobis ſtudia philoſophiæ chariſsima medicinæ debitamathematicarum pro delitijs ad capeſcendam ueritatem. Neque2 enim