256 H. c AR DANI c ONSILIVMNenim me latebat per hos quos bonos merito appellare poſſumus(nam& quidam nunc etiam uiuunt non indigni eo nomine) me-dicinam adhuc licet iaceat nõ omnino explodendam eſſe. Sed re-deamus ad propoſitum. dicitis fatum, dicitis Deum eſſe cauſampereuntium: cur ergo in arcis fabrum bonum quæritis, in domoArchitectum, aduocatũ ut cauſam uincatis? at nonne ſufficiebatlatũ aut Deus: at ſi relicta ratione his nugis operã dederitis, neq;unquam cauſa eritis ſuperiores: neq; ædificiũ ullum pulchrũ erit:neq; arca bellè fabricata. Ocioſorũ ſunt hęc deliramenta,& nimisDei patientia abutentium: curat ille uitas humanas, curat& reli:qua. Sed nònne ab æterno ita ſingula potuit diſponere, ut quę cõlequerentur proportione reſponderẽt ſuis cauſis: Cur hæc in chirurgis non ſomniatis: an Deus ipſe medicus eſt phyſicus, nõ uul-nerarius? Quid oportuit condere medicinam ſi ipſe eam tantumexercere uoluit?& qua ratione ergo uos pecunias exigitis, inam-hulatis diſtenti ſi nulla eſt medicina quam profitemini,& Deusipſe ægros ſanat:? ſi Deus ſolus nulla ope ueſtra omnes ſanat? Oinſania& amentia pluſquàm aſinina? Ob hæc ergo medicos dixiplerũq; malos. ideò etiã fermè omnes peſtiferos eſſe humano ge-. lt med. neri fateri oportet. nos tamẽ decuit illa tot ſcribere, ut ſi reſpiketcb. a uſlui illis eſſe poſsint, idem fecit Galenus, eodẽq́; modo cõqueſtus

v eſt dicens: Itaq;& uos præterea me, quanquã à principio recuſan

tem, orando tamen impuliſtis ut omne hoc opus tractandũ ſuſci-

„ perem, quòd, Deos precor, alijs quoq; hominibus, alicui ſit uſui.

erte minimã ſpem habeo propter eum qui nũc regnat, bonarũ

o artium cõtemptum, diuitiarum uerò, exiſtimationis& ciuilis po-

„ tentiæ admirationem. Ad quæ quiſquis ſe conuertit is nulla in re

„ ueritatẽ inuenire poterit. Verũ hæc prout Deo placebitita finientur. Cum ergo hoc totum in uolũtate conſiſtat, qui ſcit aliquandoan territi aliqua Dei manifeſta uindicta, uel conſenſu aliquot bosnorum, aut lege quæ prohibeat quenquam accipere præmiũ niſpro ſanatis ægris, uel imperio optimi alicuius Principis, aut aliocaſu ſeu neceſsitate, uel quia omnia commutentur, diſcant etiã medici uelle eſſe meliores. Interim decet nos nõ eſſe ignauos,& ſub-miniſtrare nõ ſolum ſtimulos ad tam præclaram prouinciam, ſedetiam ſegetem ſtudiorum& exercitationum. Et quanquam unusego ſim ac minimus& ſenex& imbellis, contra autẽ tot potentes& uulgus tumultuoſum,& imperiti Principes, cũ tamẽ ad diuinsreſpicſo, ad illas ſubſtantias æternas, ad incorporeũ illum mundũ

acq; refulgentẽ, ad ſpacium immenſum circumcirca nos ambiens,ſeu