Band 
[Vol. VI. - Vol. VII.]
Seite
580
JPEG-Download
 

58o

TEORICA DE VERBI

ANTIQUATO

rifulgessimo

rifulsono : rifuigei'ouo

COMUNE

Rifulgemmo

rifulgeste

rifulsero

Futuro

Ri fui gelò , ec.

IMPERATIVO

rifulgi

rifulga

RifulgiamorifulgeterifulganoottativoPv. perfRifulgessi , ec»Pr. imperfettoRifulgerei , ec.

ine in.»Rifulgere

PARTICIPIO

Presente

Rifulgente

GERUNDIO

Rifulgendo

Del Verbo RILUCERE.

Lucere c difettivo in alcune parli , o alcune sue terminazioni sonofuori d uso 5 le quali ne* suoi composti rilùcere e tralàcere sonocomuni e pregiate. Niuno direbbe oggi luco , lussi o lucei :c tutti dicono riluco , rilussi o rilucèi. Il verbo latino lucere erasenza participio passivo : i nostri non ardirono darla al verbo lu-cere , abbenché non fosse ingrato all orecchio , contrario ad alenn participio il dire luciuto : e nel prospetto di rilucere , che quidiamo , noi ometteremo bensi il participio riluciuto per un certorispetto ag/i antichi , ma non porremo questa terminazione tra leerronee , desiderando anzi che sorga taluno scrittore , il quale annicchiandola bene , la mostri altrui come degna di ornare un beidiscorso.

COMUNE

indicativo

J)fC3Cf*CtS

Riluco

riluci

riluce

Riluciamo

rilucete

rilucono

Pendi uteRilucevarilucevirilucevaRilucevamorilucevaterilucevanoPass. ind.Rilussi : riluccirilucestirilusse : rilticèRilucemmo

riluceste

riUissno: riluce-ronoFuturoRiluceiòrilucerairiluceràRiluceremorilucereterilucerannoimperativoPresenteRilucirilucaRiluciamoriluceterilucano

FuturoRiluceiòrilucerairilucerà , ec.

OTTATIVO

Pr . perfettoRilucessiri lucci sirilucesse

Rilucessimo

riluceste

rilucessero

ANTIQUATO

rilucemo

Vilucevo

ilucca

rilucetti

riluectte

rilucio

educhiamo

riluciono

rilucea

riluceano

rii ucèo

riiussono :celierò

rilu-

rilucessimo :

Inscarnorilucesti

rilucerae

COMUNEPr. irr.p.

Rilucerei

riluceresti

rilucerebbe

Rilucerem nio

rilucerete

rilucerebbero

CONGIUNTIV 0PresenteRilucarilucarilucaRiluciamoriluciaterilucano

lihiccssoiio

riluchiurno

nicchino

riluccssivo

rili.ccesino

INF .Rilucere

PARTICIPIO

Presente

Rilucente

gerundio

Rilucendo

ANTIQUATO

rilucerebbono

riluchi

ro ETICOriluccria

rilucenti

riluceriano : 1 i-luccricno

:ilnci

erroneo

iluccrcssimo

iluchi

riluchi

riluchiamo

riluchiate

riluebiuo

Del Verbo RIMANERE.

Vuoisi avere sott* occhio anche il prospetto di questo verbo, alme-no nelle parti in cui per la sua singolare conformazione varia nemodidi sua desinenza. Camminerebbe confesso il verbo permanere t chepoche volte fu adoperato dagli antichi , c che meno lo è dai mo-derni , i quali non sembrano avere di esso conservato altro che ilparticipio presente , guardandosi tutti quelli che mettono qualchestudio nello scrivere , dal dire , nou che permase e peimasero( messi da parte i latinismi permanse e permansero ) le stesse purovvie , certamente mal sonanti terminazioni , permane usato daDante , permanente , permanga , permanessi , e simili. È poi inu-tile ricordare che in principio s ebbe anche il verbo manere , di cuitrovansi due desinenze l mane e marra, per noi però di nessun uso*

COMUNE

INDICATIVO

Presente

Rimango

rimani

rimane

Rimaniamo

rimanete

rimangono

PendenteRimaneva , ec.

Pass. ind.Rimasirimanestirimase

Rimanemmo

rimaneste

rimasero

Pass. comp.Sono , era , fuirimastoFw uroRimai , ec.

IMP.

PresenteRimanirimangaRimaniamorimaneterimangano| FuturoRimarrai , ec.OTT,PresenteRimanessi , ic.

imperfettoRimarrei , cc.rimarrebbe

CONO.

PresenteRimangan mangarimangaRimaniamol rimaniate

rimanemo: rimagnamo : rima*gniamo

ANTIQUATO

rimagno

rimane!

rimanè

'rimasono.* rimauerono

rimagliamo

rintanerei, ec.

r ; manghi

imangbiamo

rimagnono - **manono

rimanse : 1:1,11

nette .

riniusamo : rml 'nessimorimanestirimasano j 111netterò

rimanulo

frimagna

rimau& hiara

rimarria

rinuirria

rima gnarimagna

rimanghi* 10

rimane** 6

r iinaf e

rimangi 1 '

rimangj'i

rimang'1 3 0

rima"S , " al