8(118) 888Ac quaquaverſum noxas ſe effundit in omnes.Adibus excluſus molitur clauſtra foresque,Effractisque illis intrat, vel in ardua ſurgensDeſuper cumbit lævus, ruptisque feneſtrisIngreditur DO MINI monitù, mox intima quæqueLuſtrat,& occluſas violentus disjicit arcas:Hinc redit atque urbis porrò per compita pergensDamna dat, hic partem murorum avellit, at illicIllapſus cellas valtat novus hoſpes,& undisHeu! miſcet fœdis generoſi dona Lyæi:Corrumpit merces, pretioſa& aromata perdit.
Quicquid Arabs mittit procul iſthõc orbe remotus,
Quidque Cilix, nigrique homines, quid& Indus uterque
Suppeditant nobis, varios ſpargenda per uſus:Ur ſint ſollicitè centum ſub clavibus iſthæcClauſa, vorax rapit unda ſibi, piper innatat illiUſibus humanis ſubtractum; thurea dona,Myrrhaque, quæ quondam noſtro ſervire GotliApta fuëre, fiiunt, nimio corrupta liquore;Fluctibus& fœdis vitiantur cinnama, cannæ,Er macis, atque nucum folia atris miſſa Moluccis;Sacchara funduntur, nimm contempta, nec illaPulcedo juvat, hanc calcans necat ore frementiBirſicus,& toto hoc deſpumat gurgite nectar.
Hu merces, Aurora, tuas, diſerimine tanto,
Sumptibus& tantis quæſitas, abripit und,
Unã hora amnis, vix amnis nomine dignus:
Sie parvus tenuisque meat, permittitur ille
Cum ſibi, nec ſuperis inflatur ab imbribus,& ſio;Seſe ipſo major, juſſas ſe eſſundit in iras.
Nxc ſatis hæc: propriùs ad nos, qui dedita MusisTurba ſumus, ſeſe advolyit triſtiſſima clades:Atque ubi deprendit veterum monumenta SopHORURf,Librosque eximios, nullo diſcrimine fœdatImmundis lutulentus aquis: non unda Platonis,Sint Doctis referenda licèt, ſe ſeripta vereriTeſtatur, docti pretioſa volumina NlarciIlluvie impura ſepelit; ſpretoque GalenaIllius incumbit pelli, nec lædere ceſſat,
eee e v
e2