5%,[ůn—¶ DE RERVM VARIETATE

talia ominoſa ſint& antiquæ ſuperſtitionis deliramenta: quandoqui 0dem aliena, non noſtra,& à naturalibus cauſis procedentia. Eruntigitur ſortes quaſi mediæ inter ſternutam enta& ſomnia. Mihi fuuidetur Ariſtoteles plus illi autoritatis tribuiſſe quàm par fit, tumplerunq; fiat uapore à pulmonibus delato ad caput. Et maxim cinipſe mentem in corde, non in capite ſtatuat. Certius igitur ſignumeſcordis palpitatio& mens præſaga mali(ut inquit pot᷑ta) quàmſter-nutamentum. Si igitur non omnino abſq; cauſa adueniat, nec cutoccupet, libereq́; ędatur, nihil prorſus ſignificat, imò naturale eſtſmptoma. Similiter in ſomnijs non ſemper ſequi ea neceſſe eſt, ſeddiferri, cùm mens pura fuerit, corpus uerò humore onuſtum ac grauetalibus enim expedit abſtinẽtia diuturna& exquiſita uti, non tamenirrita adueniunt ſomnia, ſed non adueniunt: expedit autem noſceieaduenientium, quæ nam ſint diuina, quæ non, ut ſuperius diximusTurbulẽta enim imperfecta non coniuncta, obliuioſa, mutabilia, ubinitio noctis uel medio inania ſunt: quippe uel à memoria rerumge,ſtarum, uel animi impetu, uel à cibis uelhumoribus proueniunt Dubitabit autem aliquis, an adanimæ puritatem requiratur iniuriaumremiſſioratq; hic quidam critici rem ipſam, ad ſummam reuocantſe-ueritatem. Verùm animus ipſe perpendendus eſt, nam leues iniutixcondonari omnino debent, magnæ quoq; quæ fortuitò aceiderun,aut ex prouocatione, uel errore, licet tamen exigere quod ablaumeſt, aut ſamæ, aut pecuniarum: aliter, ſi neget, conſultò& malitioſefeciſſe uidetur: quod ubi conſtiterit perſeueraueritq́ 5 iam licetodiſeut improbum, ut iniuſtũ, ut hoſtem humani generis, ut ſeruum Denequiſſimum& peruicacem, ſemper autem hæc æquiore animo continenda: ed de his apertius in libris de Æternitatis arcanis.Nunc autem ad oracula tranſeundum, quæ duplicem habere utgenerum. reliqua originem uidentur, bonorum atq; malorum: bonorum au-tem dæmonum, ſeu Droꝛum ac ſpirituum, nec non afflatuum, nupetmeminimus: malorum autem præſtantiſſimum, Delphicum. latenim in Phocide, ubi Bœotia mons, Parnaſſus duobus cacuminibſe attollens Thitorea& Hyampeo: in quorum alterius faſtigio NBaccho, in alterius Delphos Apollini, in radice autem Cyrrhalunmare urbes ſunt cõſecratæ: celeberrimum hoc, ſed clarum: eponſßquod Delo una ex Cycladibus inſulis reddebatur. Multis autemlocis per ſomnum reſponſa reddebantur, ut inm phiaraitin Serapis apud Canopum,& in Æſculapij apud Pergamm.no Paſiphaès:& in Ardali ara,& in Narbaca apud HyrcanAÆAygptiorum,& Melopide in Bubaſto. Atq; hæctim dæmonio, alia afflatu, uel animæ coniun 1100uenerabatur puriore mente, licet deciperetur, ſeruos pro n 1norans: plurima autem ſacerdotum dolis cõficta: nobis dude

Orccula quot