2 IL LVSTRISSIMO
PRINCIPI TRIDENTINO, BRISCIA“
N ON IN EPISOCOPO AO CARDIN ALI, PRRFEEOTO
RE GIONIS INS VBRIX CHRIST OPHORO MA D R v-1835 HIER O NT MVS CAR DAN VS M H OI O-L AN ENSIS ME DICOVS s.. d.
vIC VN Q res diuinas atq; huma-nas diligentius contemplati ſunt, opti-me Princeps, illud præcipuum in diui-nis admirantur, quòd tam diuerſa, atq;adeò inter ſe differentia, ab uno indiui-duo ac ſimpliciſſimo principio prodeãt:in humanis, quod cum tam exiguo cor-pore, breuiq́; uita, ac tam graui materiæimpedimento, noſtra mens ad cœleſtial penetrare potuerit. Quæ quum& egomecum ipſe reuoluerem, duo illa maxima eſſe exiſtimaui, ut ab illa ſci-licet inuiolata unitate atq; indiuidua, infinita perpetuò uariaq́; ac ſin-gulis temporibus diuerſa profluerent:& quòd hæc mortalia, quan-tum illis liceret, ad diuinitatẽ contenderent, ac propè accederẽt. Duoigitur cùm ſint capita huius admirabilis proceſſus, primùm quòd&Vniuerſi principium eſt, quo diuina atq; immortalis natura in hæcmortalia atq; caduca diffunditur: alterum, quo humana mens morta-lia atq; caduca, ſtudio atq; ſcientia ad diuinum illud principium con-trario quaſi ordine reuocet: hoc ſecundum genus, quod ſolùm no-ſtrum eſt, tanti fecerũt maiores noſtri, ut Pythagoras è Samo in Agyptum ut Magos adiret, tranſierit: deinde in Cretam ac Lacedæmo-nem: Plato Italiam& Ægyptum ex Athenis adierit. Quod exem-plum ſecuti medici, etiam clariores fermè omnes, longinquiſſimas regiones peragrarunt. Tanta enim eſt ſapientiæ dulcedo, tam glorioſapoſſeſſio, tam utilis exercitatio eius, tam diuinus amor fructus illius,tam ſecura quies in eius contemplatione, ut omnes homines hoc na-turali deſiderio teneantur. Quamobrem neq; miror, maiores noſtrosſcientiarum& diſciplinarũ inuentores, pro dijs coluiſſe, quod& be-neficio humani generis& propria excellentia, dij uiderentur: tametſiquod alieno dono fruerentur, à dijs multum differrent. Sic Apolli-nem ob muſicæ, Æſculapiũ medicinæ, Minoëm legum, Mercuriumarithmeticæ, Cererem& Bacchum ob agriculturæ inuentionem pro
dijs habuerunt. Verùm, ut reor, non minor etiam laus eorum eſt, quiiam inuenta poſteris ſcribendo tradiderint, quàm ipſorum inuento-E 2