Dat tweede Boeck.Ederde Capittel.No. xix.Die opgangen int profijl staende/ maken grooten monsire/ ende zijn nochtans seer licht om in alleplaetsen te settene/ ick meyne int beworp/ ende moghen tot veel dinghen dienen/ sonderlinge inedificien daermen saechtelijck op moet climmen / zijnse geriefelijck ende gemackelijck/ ende geuenden aensienders ick en weet wat beuallicheyt in dooge / bysondere in ghemeene plaetsen / midtsdatter ouer elcke sijde eenen es/ zoo machmen ter eender s端den opgaen/ ende ter ander sijden weder af. Ende oockal en zijnt maer alleenlijck twee opgangen/ soe sal nochtans iemant by hemseluen / met deser inuentien wel an-dere connen maken ende veranderen. hoe dat dees trappen gemaect zijn/ ende met wat redenen/ dat canmen altsamen inde figure begrijpen al en serijnick anders geen bescheet / want gelijck meer geseyt es/ 30 zijn die qua-dien van eenen voet breet/ ende de trappen zijn eenen haluen voet hooge/ daeraf dat den terdt eene voet breet es.De beedde vanden opganck houdt vijf voeten/ also wel deerste als de tweedde. De rustike poorte houdt inderw端rden deij voeten/ ende es hooge ses voeten/ de welcke al sch端ntse gesloten ende met eenen cleynen duerkenopgen/ nochtans machmense gheheel open maken ende oock anders vercieren. Die twee sijden vouen die drijtraplens/ behooren vijf voet breet te sijne / al en eest hier maer eenen voet om der enghicheyt wille vanden pa-viere. Die perpendiclen opde s端den / beteekenen geleenten/ ende die selue souden aende trappen oock wel die-nen/ maer om dwerck niet te becommeren hebbicxe daer wtgelaten.